Home / Alle-Regiobode / Foi,foi: Gebakvörksies

Foi,foi: Gebakvörksies

Wim en Annie gingen trouwen. Dat was nog een vaste gewoonte in die tied. Veul volk op de receptie. Toen ut feest veurbie was wörden alle paksies en enveloppen lös emaak. Wim halen ut papier af van un plat paksien. Hee bekeek zich dat is goed en zag dat ut un deusien was woar twaalf gebakvörksies inzaten. Keurig noast mekare. “Woar heb wie die van ekregen”, vroeg hee an Annie. “Och, dat heb wie van Tante Dora”, zei Annie, “ut mense denk natuurlijk dat wie die nog niet heb, maar ik heb d’r al zat. Ik geleuve twee of drie deuzen vol. Loaw die mar netjes bewaren. De volgende moand is mien schoonzuster joarig en dan heb ik meteen wat um te geven. Ut is best un mooi cadeautje.”

D’r wörden varder niet mee oaver eproat en ut deusien met vörksies wörden un moand later uut de kast ehaald en mee enommen noa de verjoardag van Betsie. Op de verjoardag deed Betsie of ze d’r bar blie mee was maar dach bie zien eigen: “Wat mot ik doar noe toch mee. Ik heb d’r al zoveul van. Ie gebruuk ze alleen maar met un feest. Loat ik ze maar effen bewaren um weg te geven.”
Un paar moand later trouwen un dochter van heur vriendin. Ja en a’j dan noa de receptie goat dan mo’j toch wat meenemmen. Toen schoat heur deur de kop dat ut deusien met vörksies nog in de kaste lag. Die kon ze best meenemmen. De jongeluu vonden ut wel mooi, maar later bleek dat d’r nog meer luu dit idee hadden. Ut stel kon wel un heel leger veurzien van gebakvörksies. Ut was goed bedoeld maar wat mo’j d’r toch mee? Ut hele spul in de kaste leggen is ok zunde. Ook zee gaven ze weer weg.
Intussen waren d’r al heel wat joaren verstreken. Wim en Annie hielden van feestvieren en besloten um hun köperen huwelijk niet ongemark veurbie te loaten goan. Tegenwoordig doet ze dat niet meer, maar in die tied maken ze van 12,5 jaar nog un mooi feest. Ze besloten um ut in un zaal te hollen en familie, buren en bekenden d’r veur uut te neudigen. ’s Oavonds kwam ut spul binnen en allemoal hadden ze wat bie zich: un enveloppe, bloemen of un paksien. Gerrit en Truus feliciteren ut köperen paar ok met hun jubileum en noast ut kussien had Truus veur de bruid ok nog un paksien bie zich. Un plat paksien met un mooi papiertjen d’r umme. Truus zei nog dat ut un kleinigheid was en ze hoapen dat ze d’r veul plezier van mochen hebben. Annie bedanken heur uutbundig en deed ut papier van ut paksien af. En wat kwam d’r töt heur grote verrassing uut: de twaalf gebakvörksies van tante die ze 12,5 joar elejen ok ekregen hadden. Ut kon niet missen. Annie en Wim wissen niet wat ze mossen zeggen maar bedanken ze toch veur ut mooie cadeau. Wim zei nog: “Wat un mooi cadeau, doar zaten wie juust umme te springen. Hartstikke bedank.”
Wat heb ze d’r met de familie un plezier umme ehad. De vorksies heb ze argens hoog in un kaste op eborgen, want ze wilt dat de dingen oaver 12,5 jaar niet weer te veurschien komp as zee 25 joar bint etrouwd.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Ut is angstig um oaverbodig te wèzen

Lees ook

Rick Evers: Kijk, dit moet je elke dag thuis doen

De mondhygieniëste, die op de website van de praktijk werd voorgesteld als preventie assistente, vroeg …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.