Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Vrede in tijd van oorlog

Een Stief Kwartiertje: Vrede in tijd van oorlog

We zitten in de dagen van de vaderlandsliefde, maar het vaderland is in grote verwarring. De koning zit op zijn verjaardag gegijzeld in zijn paleis. Wij zijn ook gegijzeld, terwijl we dezer dagen 75 jaar bevrijding hadden moeten vieren. We leggen daarom digitale bloemen bij herdenkingsmonumenten en een enkele doedelzak speelt voor geen publiek. Het is vrede in oorlogstijd. Onze huizen zijn schuilkelders geworden en zodra we even naar buiten mogen moet onze communicatie wellicht eerdaags achter mondkapjes verborgen blijven. Zelfs onze buren en onze medemensen zijn onbetrouwbaar, we moeten ze op afstand houden. We hebben nog wel te eten, maar lijden nu aan huidhonger, voor veel mensen om gek van te worden. Het is oorlog, maar de vijand is onzichtbaar.

De grootste collaborateurs zijn de economen en hun handlangers, de andere onheilsprofeten. Ze kennen geen genade en voorspellen een zeer langdurige en bittere strijd en jagen ons dieper de schuilkelder in. Voortdurend vallen er recessiebommen, die grote schade veroorzaken, het wakkert alleen maar angst en onzekerheid aan. Als er al een toekomst is, dan is die totaal anders dan het land van oorsprong, ons oude vertrouwde vaderland zal nooit meer dezelfde zijn. Zelfs de verzetsstrijders, die nu hun economisch leven op het spel zetten om hun en onze leefruimte nog enigszins op te rekken, opereren in de afgebakende schemering. Het lastige is dat er in de huidige oorlogssituatie met de vijand niet te praten valt, laat staan te onderhandelen; de vijand wil alleen maar doden. Onzekerder en verwarrender kan een tijd niet zijn: vrede in tijd van oorlog.

Maar aan elke oorlog komt weer een eind. Ondanks de sombere berichten hierboven is het zelfs mogelijk dat er binnen afzienbare tijd enig perspectief zichtbaar wordt. Er zijn zelfs optimisten, nu nog utopisten genaamd, die voorspellen dat het oude 5 mei nu het aanstaande 20 mei zal worden. De bevrijding zou nabij zijn, de vijand verzwakt, wellicht zelfs aangeslagen. Er gloort weer hoop.
Nog verwarrender en onvoorstelbaar is het bericht dat een behoorlijk aantal mensen wil dat de oorlog nog een tijdje voortwoekert. In hun schuilkelders vinden ze zichzelf terug, ze herkennen hun partner en kinderen weer in hun oorspronkelijkheid, de oorlog buiten werkt voor de vrede binnen.
Als ze naar buiten kijken, zien ze dat het daar precies andersom werkt. Ze zien dat de lucht helderder en schoner is geworden, niet ondanks maar dankzij de recessiebommen. Ze zien de natuur opfleuren. Nu laat zich de natuur over het algemeen niets aan oorlogen gelegen liggen, maar ze ervaart de huidige oorlog als een bevrijding. In 75 jaar heeft ze zich nog nooit zo bevrijd gevoeld.

Misschien zal de Veluwezoom haar oude luister hervinden. Vóór de huidige oorlog dreigde de Veluwezoom te bezwijken onder onze welvaartsbommen, de mens zou de natuur annexeren en genadeloos uitbuiten en tot overmaat van ramp volplempen met duizenden hectares zonneparken en honderden windmolens, die de energie moeten leveren om de samenleving duurzaam naar een nieuwe crisis te leiden. Weer een oorlog, weer de strijd tot overleven, altijd gaat de mens weer van oorlog naar bevrijding en dan weer naar de volgende crisis die ook overwonnen moet worden. En altijd ‘dit nooit meer’ en altijd ‘het moet voortaan anders en beter’. Alle wederopbouw en vooruitgang na elke oorlog ten spijt vergeten we steeds voldoende na te denken of de nieuwe vredestijd niet de ingrediënten in zich draagt voor een nieuwe oorlog, in welke vorm dan ook.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Winnaars Wintercompetitie Dorpen eindelijk bekend

REGIO – De Wintercompetitie Dorpen, voor tennisteams uit de regio, is onlangs alsnog afgesloten en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.