Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Goed voor elkaar

Een Stief Kwartiertje: Goed voor elkaar

Het is er rijk aan natuurschoon, maar daarnaast zijn ze er zo arm dat zelfs de kerkratten hebben gedreigd de gemeente te verlaten. De ratten doen geen beroep op de lokale gezondheidszorg, want ze weten dat in de gemeente zelfs de nagels om je achterste te krabben schaars zijn. Brummen lijkt op sterven na dood. Het wonderlijke is echter dat naarmate het slechter gaat, de artsen onder leiding van opperspecialist Van Hedel in koor roepen dat de patiënt wel zal overleven en er perspectief gloort aan de verduisterde horizon. Het is slechts een kwestie van willen. Perspectief is het gezichtspunt van waaruit het verhaal verteld wordt: Brummen is niet rijk, maar als ze willen hebben zelfs de kerkratten er een goed leven. Bovendien zijn kerkratten goed voor elkaar.

De drie artsen zijn specialisten die tot voor kort wethouders werden genoemd en ze hebben een nieuw reddingsplan bedacht. Er was ook een vierde arts, maar die heeft zich op voorhand al teruggetrokken, weliswaar om persoonlijke redenen, maar het is duidelijk dat hij moeite heeft in de wond te kijken die zijn scalpel veroorzaakt heeft, want hij was aangesteld om de zieke te genezen in plaats van naar de intensive care te begeleiden. Overigens blijkt dat er veel scalpels in omloop zijn in Brummen, allemaal scherp en bereid tot snijden in het Brummense vlees.
De situatie is wanhopig, maar, zoals gezegd, Brummen wanhoopt niet. De artsen en opperspecialist hebben op jarenlange Haagse voorspraak verkondigd dat elke patiënt in staat moet worden geacht om zichzelf te genezen. De patiënt weet namelijk heel goed wat hij mankeert, hij voelt immers zelf de pijn en als hij wat aan zelfonderzoek zou doen dan is hij in staat om zelf de weg naar genezing te vinden. Doktoren zijn niet anders dan dominees die de goedgelovige de weg wijst naar geluk en gezondheid door hem of haar te overtuigen zelf de uitgang van het ziekenhuis te zoeken.

In Brummen heeft men daarom een perspectiefnota opgesteld, die de patiënt adviseert om zelf de genezing ter hand te nemen en alleen in noodgevallen naar het gemeentehuis te komen om het receptenbriefje op te halen. Het is de wonderlijke gezondheidszorg in Brummen, door de politiek verkocht als verworven zelfinzicht, maar men kan het ook het afschuiven van verantwoordelijkheden noemen. De patiënt mag zijn eigen diagnose stellen, maar moet met de gemeentelijke artsen overleggen om de benodigde medicijnen te krijgen en moet dan afwachten, geheel in stijl met de landelijk gezondheidszorg, of de medicijnen beschikbaar zijn, dan wel betaalbaar, dan wel uit kostenoverweging niet geleverd kunnen worden. Uit de nota weerklinkt een weerbarstige kreet, die weliswaar toekomstbestendigheid genoemd wordt, maar in feite gedreven wordt door armoede. De gemeente wil van haar inwoners geen kerkratten maken, maar arm zullen ze voorlopig blijven.

De perspectiefnota zou als ondertitel kunnen hebben: zoek het zelf maar uit en het liefst met elkaar. Het is nu gemeentelijk beleid en ze hebben er een website voor opgericht: samen goed voor elkaar en zelfs een team met de welluidende naam Team voor Elkaar; dat is een welzijnsclubje dat, zoals onlangs bleek, door slecht te administreren de patiënt van de normale behandelkamer naar de intensive care heeft gebracht. Het is typerend voor de Brummense gezondheidzorg: naarmate men meer behandelt gaat het slechter met de patiënt. Vandaar het nieuwe credo: zoek het samen uit.
Of men werkelijk goed voor elkaar is zal duidelijk worden als de kerkratten besluiten te blijven.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Rick Evers: Stom kapje

‘Huft u een bumfpskaat? Smaat u kmpfdzeeuws?’ Het is dat ik weet dat ze vraagt …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.