Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Een nieuwe moraal

Een Stief Kwartiertje: Een nieuwe moraal

De dooddoener van deze tijd is dat het leven er niet gemakkelijker op geworden is en het nieuwe normaal een manmoedige poging tot overleven moet zijn. Dat laatste klinkt erg dramatisch en als we ons leven afzetten tegen de pogingen tot overleven elders op deze aardkloot dan is het zelfs gênant. Los daarvan zullen we aan de Veluwezoom hoe dan ook moeten zien te overleven en moeten we dan open of dicht of halfopen en wat te doen als halfopen niet hetzelfde blijkt te zijn als halfdicht? Na het komende weekeinde gaan we op last van de autoriteiten naar het nieuwe normaal om de hemelvaart van de afgelopen tijd enigszins te beperken, maar Hemelvaartsdag heeft al laten zien dat we in volle vaart naar de hemelse buitenlucht gaan, gewoon terug naar het oude normaal. De hamvraag wordt dus langs welk normaal we moeten overleven. En dat nog wel na Pinksteren, een goedgekozen moment, want het nieuwe normaal komt in vele en dus verwarrende talen tot ons.

Doesburg staat symbool voor de maatschappelijke tweestrijd tussen de nieuwe en de oude normaler. De autoriteiten behoren duidelijk tot de nieuwe normalers en gooien eerdaags de binnenstad op slot voor auto’s om de binnenstad te laten overleven. Vóór het coronatijdperk werd de binnenstad overspoeld door horden toeristen, waar automobilisten met haast, fietsers met lef en gewone burgers probeerden een weg doorheen te vinden. Eerst werd hun handelen ingegeven door hun drang tot leven, maar later cumuleerde het naar overleven. Corona heeft er echter een dooie boel van gemaakt en er moet weer leven in de binnenstad komen, anders overleeft Doesburg niet en dus wordt de binnenstad omgebouwd tot één groot terras. Een deel van de ondernemers is daar ontzettend boos over geworden, want waar de horecaondernemers als nieuwe normalers het glas weer halfvol zien worden, zien de overige ondernemers als oude normalers het glas halfleeg lopen.

Eerdaags mogen de terrassen weer open en die gaan symbool staan voor het nieuwe versus oude normaal. Vindingrijkheid wordt dan een vereiste maatschappelijke eigenschap. Op de terrassen zullen we overal hele nieuwe samengestelde gezinnen zien waarvan de kinderen dankzij de corona veel sneller volwassen zijn geworden dan zelfs de wetenschap voor mogelijk hield. Ook blijken veel mensen ineens hun biseksualiteit te exploreren, zodat ze dicht bij hun vriend of vriendin kunnen zitten tot frustratie van de terrasregelhandhaver, die afdruipt met zijn onwerkbare regelmanifest en dat ook nog zonder wapenstok en pepperspray. Doe effe normaal wordt de nieuwe chaos.

De burgemeester van Rheden zit met de Posbank in zijn maag, want de oude normalers hebben ook het natuurgebied tot één groot terras gebombardeerd en aangezien die inmiddels zijn ingeënt met een wetenschappelijk erkend vaccin dat zegt dat de buitenlucht goed is tegen allerlei ziekten, trekken zij nu de stuwwallen op in zo’n lange stoet dat zelfs de eikenprocessierups er bleekjes bij afsteekt. De Posbank afsluiten kan niet, want dan trekken de oude normalers massaal naar Doesburg en dan ontstaat daar weer het oude normaal. Om gek van te worden.

We moeten overleven, ook alle dorpskruideniers en dus worden we nu luidkeels opgeroepen onze spullen bij de lokale ondernemers in te slaan. Dat wordt dan weer het oude normaal, want de laatste tijd was het nieuwe normaal om via internet te kopen. Om te overleven hebben geen oude of nieuwe normaal nodig, maar gewoon een nieuwe moraal: alles in het leven heeft een prijs.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Foi, foi: Un wonder

Ze zek wel is: wonderen bint de wereld nog niet uut. Soms liek ut ok …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.