Home / Alle-Regiobode / Foi, Foi: Mieterig

Foi, Foi: Mieterig

Dit keer wördt ut un ander verhaaltjen dan ule van de Platschriever gewend bint. Meestal bint ut leuke dingen die in mien umgeving of varre doarbuuten gebeurt. Af en toe lèès ik ok wel is wat dat geschikt is veur Foi, Foi. As ik zo mensen sprèèk kiek ik d’r altied van op dat zoveul lèzers dit hoekje zo graag lèèst. Ut eerste van disse krante. Ok lèzers die niet dialect kunt proaten. Want a’j ut dialect niet kunt proaten, valt ut niet mee um dit te lèzen en te begriepen. Mooi dat ze toch de moeite nemp. Dit keer dus wat anders. Dit mot ik toch effen kwiet en ik denke dat heel veul lèzers ut men mien eens bint.
Ut geet oaver ut volgende. Argenis is niet best veur un mense. A’j d’r want an kunt doen, mo’j ut niet loaten. Pas elejen ging ik d’r op de fietse op uut. Un rustige route op ezoch. Ja, ik hol mien wel aan de richtlijnen van Rutte. A’j un rustige route wilt hebben mo’j deur of langs de bossen fietsen. Maar ut was gien succes. Ik wörden d’r un bitjen mieterig (kwaad) van.
De bossen waren hier vrogger hartstikke mooi. Alles mooi op eruump. Mooie fiets- en wandelpaden an elegd. As d’r un storm was ewes, gingen de boswarkers rap an ut wark. Alles wat umme weeit was wörden op eruump. Stammen af evoerd. Takken verbrand, alles netjes. Dat mos ok heel rap zeiden ze, want de dennenscheerder, un vervelend kevertje, zol d’r in kommen en dat kon un ploage wörden veur ut bos. Toen was d’r misschien meer geld veur ut onderhoud van ut bos, maar ut slimste (argste) is dat de natuurbeheerders noe totaal andere inzichten heb ekregen. Niks opruumen, alles loaten liggen rotten. Alles loaten zoals as ut umme valt. As ut oaver un pad ligt, dan zaag ze d’r nog wel effen an. Nee, alles mot blieven zoals dat noa de storm is achter ebleven. Veel bomen kats umme eweeid, maar ok bomen scheef, die tegen un ander bint an evallen. Zo’n treurig gezichte die half um geweeide bomen. A’j dat zo ziet ku’j d’r echte mieterig van wörden. Ik nap dat niet, a’j bos heb mo’j ut onderhollen, zo is dat noe eenmoal. Zaag die bomen dan umme.
Alles loat ze in de bossen liggen. Heel veul afgeweeide takken. Maar ut is zo zunde dat al dat holt verloren geet. Iemand zei mien laats: “Wat un bende is dat toch doar in de bossen. Zunde van al dat goeie holt. As onze veurolders dat wisten, zollen ze zich umdreeien in hun graf. Wat heb ze vrogger niet motten sabbelen um holt veur de kachel uut de bossen te sleppen. Wat un verkwisting is dat noe toch. Dat kan toch heel anders.”
Doar bint ik ut helemoal mee eens. Maar de natuurluu heb un andere mening. Ze zek dat old hold lèvend holt is. D’r zit un bult kevertjes en larfjes in. Die vrèèt ut holt helemoal op. Deurumme wordt ut bos steeds meer un karkhof en geet de schoonheid kats verloren. Zol ut nog veranderen?

Goed goan,
Martien, de Platschriver uut Loenen

Beoordeel oe medemense zoas hee is en niet zoas a’j um ziet

Lees ook

Foi, foi: Un wonder

Ze zek wel is: wonderen bint de wereld nog niet uut. Soms liek ut ok …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.