Home / Alle-Regiobode / Foi,foi: Koe begraven

Foi,foi: Koe begraven

Oaver ongeveer zes weken wördt oaveral ut bevrijdingsfeest evierd. Heel veul luu bint d’r knap druk mee, want dat mot goed georganiseerd wörden. Sommige luu bint al een paar joar druk ewes met un boek oaver de oorlog. D’r bint al veul oorlogsboeken eschreven, maar oaver de oorlog was in Loenen nog niet zoveul bekend. Loenen hef un stichting die zich inzet um de historie van ut darp te bewaren. Ze heb al bar veul edoan en bint noe druk met de veurbereidingen van un tentoonstelling met foto’s en spullen die alles met de oorlog en bevrijding heb te maken. Vanaf 17 april is dat allemoal te zien in de bloemenkassen op ‘t Hameinde noast de Kringloopwinkel De Waterlelie.
Twee luu van de historische club, Adriaan Klomp en Jan Janssen, heb samen un bar mooi boek echreven. Veurig joar is dat al uutekommen. Ut heet ‘Herinneringen aan de Oorlogsjaren in Loenen’. Ut is al bienoa uutverkocht. Ze bint druk an de proat ewes met oldere Loenenaren en heb dit op eschreven. Bar mooie verhalen met veul foto’s d’r bie. Heel veul feiten wördt noe zo bewaard. D’r steed un mooi verhaaltje in (ok in dialect) wat d’r met un dooie koe is gebeurd. Dat hef zich af epeuld in de buurtschap Zilven.
Un inwoner vertellen an Janssen: ”Ik was nog maar un jonk van un jaor of zes. Wule hadden thuus un boerderië. Ut was toen bar kold. De bloemen zaten op de dèle nog op de ramen. Ut was oorlog, maar zo klein as ik was, ik wisse donders goed wat d’r an de hand was. D’r was bie ons un koe dood egoan en dat kwam deur un besmettelijke ziekte. De veearts kwam en die zei tegen mien vader: “Die koe mag niet meer eslacht wörden umdat hee niet meer goed is. De koe mag ok niet meer ut arf af en mot dus argens op ut arf begraven wörden.” Makkelijker ezeg dan edoan umdat ut zo alderjekes hard vroor ko’j gien schuppe in de grond kriegen. Zelfs niet met de biele. Vader bedacht wat anders. Hee ging noa de deèle woar un lemen vloer was. Hee begon doar un flink gat te graven.
Dat viel niet mee in die toaje grond. Hee mopperen dan ok flink van zich af. Met allerlei gereedschap ging hee gangs. Ut schoat maar niet op, maar ja d’r zat niks anders op dan maar deur te graven. ‘s Middags kwam de veldwachter, die estuurd was deur de veearts, um te kieken of vader wel de koe ging begraven en niet stiekem slachten veur eigen gebruuk. Op un gegeven moment was ut gat diepe genog.
D’r wörden in de buurt hulpe ehaald. En met un touw en leidsels heb ze ut beest ut gat in etrokken. De veldwachter stond d’r maar bie te loeren en stak gien poot uut um te helpen. Maar veur dat ut gat weer dicht egooid wörden smeet hee nog effen petroleum oaver de koe hen. De diender had hierveur misschien opdracht ekregen of hee was nog bange dat de boer nog de koe ging opgraven!”.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Un goeie naam geet boaven riekdom, waardering boaven zilver en goud

Lees ook

Een Stief Kwartiertje: Terug naar het voorjaar

Het is vermoeiend en iedereen zal het beamen: het virus beheerst momenteel ons leven, de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.