Home / Alle-Regiobode / Foi, Foi: Paraplu vot

Foi, Foi: Paraplu vot

Un paraplu is arg gemakkelijk maar ech un ding um te vergèten. Ut kan dan gebeuren da’j kats verlègen bint um zo’n ding a’j met règen vot goat. Ik heuren un verhaal van iemand oaver un pastoor die grote problemen had met zien paraplu. Ut is un tiedjen elejen gebeurd. Mo’j is heuren wat mien is verteld. Ut ging ongeveer zo… De pastoors gingen vrogger vake op huusbezoek. Minstens un paar keer in ut joar ging de pastoor in zien parochie alle gezinnen af. Hee kon dat wat bieproaten. As ut nodig was hier en doar nog wat rechzetten of de mensen wat an te spoaren voor ut een en ander.(Ule snap dat wel)…
Graag deed de pastoor zien bezuuken lopende af. As ut règenachtig was nam hee meestal un paraplu mee. Zoas zo vake geet was hee de paraplu kwiet. As hee argens kwam vergat hee zo’n ding weer mee te nemmen. Elke keer schaffen hee d’r ene an. Af en toe bleef d’r ok wel ene in de karke achter en as ut lange duren gebruuken hee die ok maar want ut was toch allemoale veur ut goeie doel… Ok had hee deur dat d’r wel is un paraplu bie um ejat wörden. Op de pastorie waren zoveul vergaderingen. Ut kon dus best veurkommen dat iemand bie alderjekes slecht weer d’r ene meenam. Terugge brengen wörden meestal vergèten.
Op un dag wörden ut toch al te bar. De pastoor wol op un oavond, bie bar slech weer, un paraplu griepen. Hee keek in de paraplubak: niks meer, gien ene. De pastoor wist zeker dat d’r un paar dagen elejen nog un paar instonden.
De pastoor maken zich hellig en nam zich veur um de kommende zundag op de prèèkstoel d’r wat van te zeggen. Ut was toch al te gek. Hee maken un mooie prèèke kloar oaver ut gebod ‘Gij zult niet stelen’ en vertellen d’r bie achteran dat de parapluus un groot probleem veur um waren. Hee had bie verschillende parochianen die loaten stoan. A’j zo’n paraplu van un ander in huus holt is dat zeker ok stèlen. En ok bracht de parochieharder de gejatte parapluus uut de pastorie in herrinnering van de kerkgangers. De pastoor zei dat hee nog zo’n bitje wist woar de parapluus waren ebleven en had ok wel un vermoeden wie zo’n ding mee enommen had. Hee wol d’r varder nog gien wark van maken maar gaf de luu nog un laatste kans um zo’n ding terugge te brengen. Ze konden de paraplu oaver de hegge gooien bie de pastorie. Iedereen hoeven dan niet an te bellen. De luu heuren ut an. Verduld dachen ze, zol die gruunen of blauwen van de pastoor wèzen? Of misschien die gèlen ok wel.
De donderprèèke van de pastoor had wel grote indruk emaak. De pastoor kon doarnoa wel un paraplu-winkel beginnen. In de volgende dagen lag ut achter de hegge bezeeid met parapluus. Veul parochianen die niet goed meer wissen woar un paraplu vandan kwam gooien dat ding rap oaver de heg. Rap veurdat d’r trammelant van kwam. De pastoor kreeg d’r veul en veul meer dan hee ooit kwiet was eraak. Zo’n vieftig lagen d’r wel, in alle kleuren en moaten. Wat had de pastoor d’r un schik van. Hee dach bie zien eigen: “Foi, foi want bint mien parochianen toch schuldbewust…”.

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

‘Ut allerlaatste hemp hef gien zakken’

Lees ook

Foi, Foi: De weckflessen

Vrogger ging alles in de weck. De vrouwen waren d’r maar druk mee. Tuinbonen, slabonen, …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.