Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Paradoxaal

Een Stief Kwartiertje: Paradoxaal

Het leven is niet gemakkelijk, dat klinkt haast ironisch, een iets te gemakkelijke afzwakking van de huidige situatie. We zijn de weg en de controle kwijt en dat vinden we moeilijk. En het ging net zo lekker, het voorjaar kwam eraan en in haar kielzog was de economie al een tijdje aan het groeien, mooie perspectieven te over. Voor twijfel was er weinig ruimte, we hadden het leven in de hand, zelfverzekerd, haast hoogmoedig. We luisterden niet naar de filosoof met een diepe frons in het voorhoofd die beweerde dat we weliswaar denken nagenoeg alles te weten en in de hand te hebben, maar dat die zekerheid voortdurend ontkracht wordt, want telkens blijkt dat we juist minder weten naarmate we meer weten en alles anders loopt. Het leven zit vol tegenstrijdigheden.

Afgelopen week leerden we wat groepsimmuniteit is. Daarin zit een wonderlijke kronkel: je moet ziek worden om je buurman gezond te houden. Dat klinkt ongerijmd en in strijd met onze verwachting. Bijna alles voelt tegenstrijdig aan vergeleken met een maand geleden. We noemen dat paradoxaal. Ons leven is vergeven van de paradoxen, waarvan de grootste is dat we het weten maar niet willen erkennen. Paradoxen zien we te over, ook aan de Veluwezoom want Natuurmonumenten heeft het gebied rond de uitspanning de Posbank alle bomen omgehakt om weer natuur te maken; bomen zijn verworden tot handel en mogen de natuur niet in de weg staan. Natuurmonumenten verheft zichzelf tot paradox; monumenten richt je op, die haal je niet neer. Nog eentje: Dierense hangjongeren geven buiten overlast omdat ze thuis in quarantaine bij ouders overlast geven.

Met al die tegenstrijdigheden moeten we zien ons leven overeind te houden. Tot voor kort dachten we dat we nagenoeg alles wisten wat er op deze aardkloot gaande was en als de natuur dat een keer logenstrafte, dan hadden we daar snel een verklaring voor. Kennis is macht zeiden we dan en macht is ook controle. Voor zover er nog meer was dat we niet konden verklaren dan hadden we altijd nog onze religies, waarin goden opereerden die over allesomvattende wijsheden beschikken. Ze maakten het leven overzichtelijk, hoewel we in ons achterhoofd weten dat het denkbeeldig is.
Dat er virussen bestaan was al heel lang bekend en ook welke goede en slechte eigenschappen ze hebben. Over het algemeen hadden we ze redelijk goed in de gaten maar er is er een die een gat heeft gevonden, een hele slechte die ongebreideld zijn gang gaat. Het is volkomen onzichtbaar maar het sloopt al onze zekerheden. Het is de paradox van deze tijd; onze zekerheden keren zich tegen ons, maken ons onzeker.

We kunnen echter de paradox met zijn eigen wapen verslaan door te stellen dat een ramp een zegen kan zijn. De verzorgingsstaat ligt op apegapen en tracht ons nu zo goed en langzaam mogelijk te verzorgen naar het graf. Om onszelf te redden moeten we nu dan ook de staat verzorgen met onze solidariteit, creativiteit, flexibiliteit en homogeniteit, allemaal geweldige eigenschappen waarvoor applaus. Onze zwakte wordt onze sterkte, weliswaar voor zolang het duurt, want de paradox ligt altijd op de loer. Mensen zijn tegenstrijdig, egoïsme en solidariteit gaan vaak hand in hand; zie de hamsteraar die zijn wc-rollen deelt met zijn buurman. Als het straks weer normaal wordt of wellicht erger, dan raakt onze solidariteit in gevecht met ons egoïsme. Onze moraal zit vol tegenstrijdigheden en daagt ons permanent uit.
De enige zekerheid is dat er geen zekerheden zijn; een geruststellende gedachte in onzekere tijden.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Business & Shopping: Pop-up cadeauwinkel TSquare Lifestyle opent in Dieren

DIEREN – Bezoekers aan Winkelcentrum Dieren kunnen vanaf vrijdag 2 oktober terecht bij een nieuwe …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.