Home / Alle-Regiobode / Foi, Foi: Vrogge fietstocht

Foi, Foi: Vrogge fietstocht

Fietstochten maken was de grote hobby van Piet en Truus, die wonen in un darpien bie de Iessel. Wanneer ut maar effen kon dan halen ze de fietse uut de schure en gingen d’r op uut. Puzzeltochten waren ze ok gek op. Veural Truus was vernemstig in de opdrachten. Ze wonnen deurumme vaak un pries. Ze gingen d’r ok vake zomaar op uut um te genieten van de natuur want die was bie hun in de omgeving genog te vinden.
’s Winters was dat natuurlijk allemoal wat minder, umdat ut weer dan niet zo aantrekkelijk is veur un ritjen. Maar aan ut ende van de winter keken beien d’r al weer noa uut um de fietse te pakken veur un tochjen. Bie un bitjen redelijk weer gingen ze d’r toch weer op uut. Eerst niet te varre ritten um weer in conditie te kommen, want in de kommende zommer gingen ze wel weer veul varder.
Op un mooie dag, wollen ze per se d’r op uut. Ut zunnetje scheen bar mooi. Piet en Truus wollen noa dat natuurgebied doar ko’j merakels mooi fietsen. Deur de veule bomen en struuken in dat gebied waren ze ok nog un bitjen beschut tegen de toch nog kolde wind. Ut had ’s nachts evroren. De plassen op of noast ut fietspad waren gedeeltelijk bevroren. Dus mossen beien wel goed oppassen, want un val was zo emaak.
Lang ging ut goed, maar in un flauwe bochte reed Truus deur un half bevroren plas en doar ging ze hen. Zee klabateren tegen de grond an. Zee kwam op de rugge in de plas te liggen. Gien gezichte. Piet gooien zien fietse an de kante en hielp heur dadelijk overende. Zee had veural un kletsnatte rugge an de val oaver ehollen. Varder fietsen wol niet meer, veural niet met dit kolde weer. Truus zol d’r ziek van worden. Piet en Truus besloaten um maar noa huus te goan. Wel jammer, want ze hadden graag un best ende efiets.
Toen ze weer in ut darp terugkwammen was de postbode al druk bezig um zien wark te doen. Huus an huus mossen de poststukken in de busse. Hee kennen Piet en Truus goed en keek d’r van op dat Truus zo vrog al un kletsnatte rugge had. Ut water liep nog van de rugge af. Ut was un raar gezichte. De postbode die bekend stond um zien rake opmerkingen schrèèuwen hard deur ut darp: “He Truus hef Piet oe onder ehad in un sloot??” Ja, wat mos Truus doar noe op zeggen? Niks zeggen leek heur maar ut beste en zo rap meugelijk noar huus fietsen en doar dreuge kleren an te doen, maar ze was wel un bitjen hellig op die schrèèuwerd. Zo kreeg ut eerste veurjoarstochtjen woar ze zich zoveul van hadden veur esteld un naar smaakjen.

Goed goan,

Martien, de Platschriever uut Loenen

‘Drink wat kloar is, zeg wat woar is’

Lees ook

Foi, foi: Soepbot

Veul luu lust bar graag soep. Ut maak hun niks uut wat veur soort soep …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.