Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Arie en Alex

Een Stief Kwartiertje: Arie en Alex

Het begrip burgerschap is de laatste decennia heel wat aan deugdzaamheid kwijtgeraakt in plaats van dat het ons opstuwt tot brave burgers die recht in de leer zijn. Vandaar dat er nu allerlei initiatieven uit de morele kast worden getrokken om het fatsoen in ons landje weer op te poetsen.

Arie Slob is van de ChristenUnie en ook nog minister van onderwijs en de combinatie maakt dat hij onlangs het wetsvoorstel ‘verduidelijking burgerschap in het funderend onderwijs’ heeft ingediend. Het is een hernieuwde versie, want bij de uitvoering van de oude wet blijkt dat de vrijheid van onderwijs de scholen tot een vrijplaats voor vrije interpretatie van die wet heeft gemaakt; wetteloosheid dus en dat wordt als de aartsvijand van burgerschap beschouwd. De oude wet heeft inmiddels geleid tot het macabere feit dat in de nieuwjaarsnacht het schamele restant van wat ooit burgerschap werd genoemd met vuurpijlen op hulpverleners en gevechten met de politie aan flarden is geschoten of zoals de relschoppers het zelf definiëren: tot een feest is verheven. Het moet anders zegt Arie en Alex volgt hem, gezagsgetrouw en rechtgeaard, zoals zijn functie betaamt.

Alex is Alex van Hedel, burgemeester van Brummen en hij wil in de komende nieuwjaarsnacht ook een feest, want hij vindt de nieuwjaarsnacht in de gemeente maar een dooie boel. Hij wil uiteraard een echt burgerschapsfeest, dus binnen de morele kaders en aangezien bij een uitbundig feest soms meer en soms minder de randen van die kaders worden opgezocht wil hij de jongeren, die het feest moeten organiseren, op voorhand de regels van fatsoen bijbrengen. Hij gaat het echter doen onder de voorwaarden – en daar komt de aap uit de burgerschapsmouw – dat de jongeren onder zijn bezielende leiding vijf bijeenkomsten moeten bijwonen waarin zij de beginselen van democratie, openbaar bestuur en politiek worden bijgebracht; kortom vijf lessen over maatschappelijk fatsoenlijk functioneren. De burgemeester is van de VVD en koningsgezind neem ik aan, maar zou hij CDA’er zijn dan zou hij wellicht de lessen beginnen met staande het Wilhelmus te zingen. Arie wilde destijds ook de maatschappelijke dienstplicht invoeren, maar beide elementen van belang voor een nationale identiteit zijn, mede dankzij Alex’ VVD, gesneuveld. Alex handelt dus op eigen burgerschapskompas.

Er is niets op tegen dat jongeren zich een beetje fatsoenlijk gedragen. Veel ouders hebben jarenlange en serieuze pogingen, ook wel opvoeding genaamd, daartoe ondernomen, soms geholpen door onderwijzers en een boze buurman. Hier knelt echter mijn burgerschapsgevoel. Zoals gezegd is er niets mis met het bijbrengen van jongeren van rechten, plichten, waarden, normen en verantwoordelijkheden, maar als we het hebben over het functioneren van de democratie, het openbaar bestuur en met name de politiek dan is goed burgerschap een rekbaar begrip, evenals het ‘maatschappelijk fatsoenlijk functioneren’. In de politiek is fatsoen vaak het omhulsel van onfatsoen.

Hopelijk zal de burgemeester het ook met de jongeren hebben over hun zoektocht naar identiteit en die gaat wel eens over de grens van betamelijk burgerschap; dat mag. Als hij het ook maar heeft over migranten, buitenlanders en buitenstaanders, acceptatie van LHBTI’ers en uiteraard ook over de – vaak verderfelijke – invloed van de social media; dat hoort allemaal bij goed burgerschap. Het is goed dat Alex praat over de verbinding van de jongeren met de samenleving. Het afgelopen jaar heeft Alex echter ook geleerd dat zijn eigen gemeenteraad nog wel wat lessen burgerschap kan gebruiken.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Rick Evers: Spareribs

Eens in de zoveel tijd gingen mijn vrouw en ik altijd onbeperkt spareribs eten bij …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.