Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Landschap

Een Stief Kwartiertje: Landschap

Het mooie van onze omgeving is dat de stuwwallen van de Veluwe vloeiend overgaan in het uiterwaardenlandschap van de IJssel. Het is nog steeds prachtig, maar wellicht blijft het niet zo, want de tegenstellingen sluipen langzaam maar zeker de stuwallen en ons netvlies op. Enerzijds proberen we het unieke landschap in stand te houden, maar anderzijds komen er ontwikkelingen op ons af die als een verminking of misschien wel als een ontering van onze omgeving gezien kunnen worden.

Zo was Steenderen een rustiek dorpje aan de overkant van de IJssel, enigszins in het vlakke land verzonken, totdat er onlangs een kolossaal en allesbepalend vrieshuis gebouwd werd, dat symbool staat voor de verdozing van ons landschap. Mede door onze online-inkopen sluiten er steeds meer winkels en komen er meer distributiecentra in gigantische bedrijfshallen voor in de plaats en zo verliezen we elke dag 8 hectare van ons landschap. Bouwen in een weiland op het platteland is nu eenmaal eenvoudiger en goedkoper dan het herinrichten van bestaande bedrijfsterreinen.

Zo is er in de Velperwaarden een rivierklimaatpark aangelegd, in de hoop dat de rivier samen met het klimaat het door de mens gewenste park laat ontstaan. Het fraaie uitgangspunt is dat de beken de verbinding vormen van de Veluwezoom met de IJssel. Het is een prachtig plan, echter het contrast met de naastgelegen verroeste ruïne van de voormalige steenfabriek is erg groot. Het lijkt wel of de verlaten steenfabriek gezien moet worden als cultureel erfgoed; het wordt al decennialang in stand gehouden. Het rivierklimaatpark moet veel toeristen trekken en die moeten, als ze er toch zijn, ook de Posbank bezoeken, maar tussentijds ook nog even in Rheden boodschappen doen. De economie en de ecologie moeten harmoniëren is het fraai geformuleerde uitgangspunt van alle toeristische organisaties en gemeenten op en rondom de Veluwe. De Rhedense VVD wilde daar destijds een steentje aan bijdragen in de vorm van een kabelbaan die als verbindende factor van IJssel en Posbank moest fungeren, maar die landschappelijke aanslag kon worden afgewend. Nu moet er in Rheden een geschikte en natuurvriendelijke parkeerplaats gevonden worden, zo die al bestaan. Het moet zelfs een TOP-locatie worden en TOP staat voor Toeristische Overstapplek. Het moet ingepast worden in het landschap met een verleidelijke blik naar het winkelcentrum, waarmee weer duidelijk wordt dat de auto feitelijk en opnieuw de meest verbindende factor in het geheel is.

Zo is er in Dieren-West een burgerinitiatief ontstaan om zelf energie op te wekken en men heeft het idee opgevat om de parkeerplaats bij het sportpark Het Nieuwland te overdekken met zonnepanelen. Fraai zal het niet zijn, maar de gemeente wil de lelijkheid daarvan overtreffen door een sportveld op te offeren voor een zonnepark. Zonnepanelen horen op daken, maar de tendens is geheel omgeslagen, want alle gemeenten zijn bezig met zonneparken, een eufemisme voor verbrand landschap. En zo dreigen er ook vele windmolens aan de Veluwezoom op te rijzen, die hoger zullen zijn dan de stuwwallen, want elke gemeente moet zorgen dat het in 2030 energieneutraal is, tenzij het ons lukt om die kolossale palen naar het IJsselmeer en liever nog de Noordzee te verbannen.

We moeten waken over ons landschap. Uiteraard erkent iedereen de waarde ervan en de fraaie nota’s met fraaie volzinnen van overheden en natuurorganisaties zijn een lofzang op ons landschap, maar of het landschap daar ook beter van gaat zingen moet ernstig betwijfeld worden.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Een Stief Kwartiertje: Buurtdemocratie

In het Steegse Huis van de Democratie heeft de raad het ultieme doel van haar …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.