Home / Alle-Regiobode / Foi, Foi: Timmerluu

Foi, Foi: Timmerluu

Piet vertellen mien pas elejen un paar mooie verhaaltjes oaver timmerluu(timmermannen). Ut hef zich vroger af espeuld in un darp bie de Iessel. Ut eerste wat hee vertellen ging oaver Derk. Dat was een goeie timmerman. Un vakman die oerdegelijk wark leveren. Hee wark zelfstandig. Noe zollen ze dat ZZP-er nuumen, maar doar hadden ze toen nog nooit van eheurd. Derk deed allerlei klusjes an huuzen en boerderien. D’r was meestal genog wark. De boeren wollen nog wel is uutbreien. Un schuure of stal d’r bie. Maar Derk kon nog veul meer. In die tied mos de timmerman ook de doodskisten maken. As d’r ene was ‘op estap’, dus ut tiedelijke veur ut eeuwige had verwisseld, dan mos Derk direct in actie kommen. Hee kreeg bericht van de doodgraver, uutvaartleiders kennen ze niet, dat hee noa ut adres van de dooien mos kommen. De duumstok had hee bie zich. Derk mos dan zo’n bitjen de moate nemmen van de man of vrouw die overleden was. Eerst vond hee dat wel raar wark, maar dat wennen rap. Vake was ut hoastwark en mos dat tussendeur un klus gebeuren. Arg lastig maar zo mos ut wel.
Ut was un tiedjen ‘arg dunne’ met ut wark. De tied was niet zo best. Derk maken zich un bitje zorgen, want d’r mos toch brood op de planke kommen. Toen kreeg hee un idee. Verduld die doodskisten maken was altied un hoastwark. Dat kon ok anders. Hee had eheurd dat Willem van de Bult niet meer lang te lèven had. Dus doar mos toch binnenkort un kiste kommen. “Weurumme die noe niet alvast emaak”,dacht Derk. Maar zo op de bonnefooi was un te groot gokwark. De kiste mocht niet te groot maar ok niet te klein wèzen. “Dat mot ik veuraf effen un bitjen mèten”, dach hee. “Ik spreek Willem vake, ik probeer wat te mèten.” Un dag later sprak hee de man in ut café. Hee ging dicht bie um stoan en dacht: “Willem is maar iets groter as ik. Die moate kan ik wel anhollen, dan kan ut niet mis goan.” Derk ging an ut wark in de warkplaatse. Helaas duren ut nog wel effen veurdat Willem ‘de hoek umging’, maar hee was d’r mooi kloar mee. “Dat mo’k vake doen”, dach Derk, “schèèlt un bult hoastwark.”
Piet vertellen ok oaver Dorus. Dat was ok un beste timmerman. Hee leveren alderbastend goed restauratiewark. Un vakman tot en met. Alleen had hee aardig wat babbels en zei recht veur raap hoe ut was. Ut maken um gien donder uut wie hee veur zich had. Wat hee wol zeggen, deed hee gewoon.
Op un dag was Derk met zien moat an ut wark bie un brugge dat heuren bie un groot landhuus van un baron. Veurname luu, maar ok bar veule kak. Veural die barones. Op un dag waren ze druk an ut wark. Zo tegen tien uur kwam de barones ok effen kieken. Derk kon ut niet loaten um in ut plat te zeggen: “Zo moedertje he’j de koffie kloar. Dat zol ons wel smaken. En as ut kan un plate koeke d’r bie!”. De vrouw werd knap hellig, zei niks en deed rap de deure dichte. Ut kakmense was zwoar beledigd. Dorus mocht doar niet meer kommen. Un ander bedrijf mos ut afmaken.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Gevuul veur humor begint bie gevuul veur verdriet

Lees ook

Business & Shopping: Goud voor gevulde oliebollen van Jansen – Hachmang

SPANKEREN – De gevulde oliebollen van vof Jansen-Hachmang uit Spankeren zijn door het Nederlandse Bakkerij …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.