Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Een nieuwe herberg

Een Stief Kwartiertje: Een nieuwe herberg

Eerdaags is het kerst en de traditie wil dat de staldeuren dan geopend worden om plaats te bieden aan onderdakzoekenden. In Hoenderloo vindt een variant daarop plaats. Daar hebben 200 kinderen onlangs te horen gekregen dat er voor hen geen plaats meer is in de lokale herberg en dus zullen ze op zoek moeten naar…… daar waar nog plaats voor hen is. De koning van landstreek Hoenderloo heet Pluryn en die heeft tegen de ouders gezegd dat ze nieuw onderdak voor hun kroost moeten zoeken, want uit de lokale volkstelling blijkt dat het beter is dat de kinderen zich elders laten inschrijven. Aangezien de koning niet al te hardvochtig de geschiedenis in wil gaan heeft hij aangeboden om de ouders en hun kinderen de weg te wijzen naar landstreken waar wellicht in de plaatselijke herberg nog plek voor hen is.

Als het om de zorg voor kinderen gaat is er in ruim 2000 jaar niet zo heel veel veranderd in het menselijk doen en vooral laten. Aan verordeningen van de heersende elite, waartoe ook koning Pluryn behoort, is nog steeds geen gebrek, evenmin aan verklaringen waarom het allemaal weer anders moet. De ouders moeten met hun kind de weg naar de beloofde nieuwe herberg zelf zien te vinden, waardoor kinderen die bij hun geboorte een liefdevolle toekomst in het vooruitzicht is gesteld, op jonge leeftijd al het gevoel krijgen dat hun leven een lijdensweg is. De weg van koning Pluryn is weliswaar niet de weg naar Golgotha, maar of er nog een ster zal branden aan de horizon die hen een weg naar heil en zegen zal wijzen mag ernstig worden betwijfeld.

De zorg voor onze zorgkinderen blijft zorgelijk. De Hoenderloogroep, fraai gelegen in onze landstreek en waarin koning Pluryn momenteel de heerser is, is anderhalve eeuw geleden al opgericht om verwaarloosde kinderen een onderdak en enig toekomstperspectief te bieden. Alle kinderen verdienen dat en dat zal ook in alle verordeningen van alle koningen in alle landstreken rondgebazuind zijn, maar nog steeds zijn de herbergen vol of worden de kinderen van de ene stal naar de andere verwezen. Overal worden ze dan weliswaar liefdevol ontvangen door de nieuwe waard van een nieuwe herberg of door nieuwe herders in een stal als noodopvang, maar na enige tijd blijken de herbergen en stallen opnieuw te duur en niet aan de gestelde kwaliteitseisen te voldoen en dienen uitgemest te worden, inclusief de visie op beschermd wonen. De kinderen worden opnieuw vriendelijk doch dringend verzocht zich te verbinden aan weer nieuwe herbergiers met waarschijnlijk nog wat noodstallen op het terrein. Overal kijken ossen en ezels toe en ze worden geacht het spaarzame eten te delen met de herders en de kinderen; het is armoede in velerlei opzicht. De koningen aanschouwen het geheel vanuit hun hoge zitplaatsen en herverdelen de herbergen en stallen over het land op voordracht van de keizer die ver weg woont.

Eerdaags moeten de herbergen en de stallen opnieuw verdeeld worden; het worden nu regionale herbergen en stallen, zeg maar elke landstreek krijgt haar eigen herberg en stal. Er worden ook wat zilverlingen bij gedaan, van goud en mirre is allang geen sprake meer. Het is een verordening en de ouders en kinderen dienen er gevolg aan te geven, ze zullen dus weer op pad gaan. Wanhopig zullen ze zoeken naar een ster die hen de weg zal wijzen naar een plaatsje in weer een nieuwe herberg.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Retrospectief: De oude molen van Brummen

Niet veel mensen zullen zich de molen op deze foto kunnen herinneren. De restanten daarvan …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.