Home / Doesburg-Regiobode / Winnaars Hens van der Wal vrijwilligersprijs blikken terug

Winnaars Hens van der Wal vrijwilligersprijs blikken terug

DOESBURG – “Geen meneer en mevrouw Krijnen hoor, noem ons maar gewoon Peter en Wilma, want zo kennen de mensen ons’’, benadrukt Wilma aan het begin van het interview. Zij zijn dan ook geen onbekenden in Doesburg.Vrijwilliger bij het kinderfilmhuis, kok bij de Sint Maartensmaaltijd, marktmeester, project Fleurige Kade, Dichter bij de IJssel, Huis Doesburg en de Volkstuinders, er lijkt weinig in Doesburg te gebeuren waar het echtpaar niet op de een of andere manier bij betrokken is.

Als vrijwilligers zetten Peter en Wilma zich al jaren op uiteenlopende gebieden in voor de stad. Dit bleef niet onopgemerkt. Nu bijna een jaar geleden sleepten zij de Hens van der Wal vrijwilligersprijs en de publieksprijs in de wacht. Op 11 december dragen zij de ring over. Een mooi moment om met terug te blikken op de winst.
“We hebben er nooit bij stilgestaan dat wat wij doen bijzonder is. Voor ons is het vanzelfsprekend”, vertelt Wilma. Wilma begon op zeventiende als vrijwilliger bij de korfbalvereniging. “Daar leerde ik wat vrijwilliger zijn inhoudt.” Ze zat onder andere in commissies en begeleidde het jeugdteam lopend naar de discotheek in Drempt. Peter begon als vrijwilliger toen hij vanuit Dieren in Doesburg kwam wonen. “Ik begon met het vrijwilligerswerk bij de bibliotheek en Kinderfilmhuis de Teil in Doesburg, vooral om mensen te leren kennen.” In een kroeg in Doesburg liepen Peter en Wilma elkaar in 1990 tegen het lijf. Hij was een biertje aan het drinken na het draaien van de film en zij vierde de politieke overwinning van Agnes Kant in Doesburg. Ze raakten aan de praat. De gezamenlijke liefde voor vrijwilligerswerk schiep een band. Twee jaar later gaven ze elkaar het ja-woord in de Hanzestad. Een stad waar ze zich met veel liefde jarenlang samen en apart voor bleven inzetten.

Geen verliezers

Het was voor het echtpaar een grote verrassing toen zij vorig jaar samen genomineerd werden voor de Hens van der Wal vrijwilligersprijs. “We wisten niet eens dat je als paar genomineerd kon worden en om samen genomineerd te worden was voor ons wel extra bijzonder.” Het echtpaar werd door vijf verschillende partijen voorgedragen voor de prijs. Na het bekend worden van de nominatie werden ze overspoeld door telefoontjes. “Elke dag ging de telefoon en belden mensen om de tussenstand te bespreken.’’ Dit leverde de twee wel een dubbel gevoel op. ‘’Het werd echt een wedstrijd en dat vonden wij jammer. Onder vrijwilligers zou het geen wedstrijd moeten, daar zijn geen verliezers.”
De avond van de uitslag was er voor de twee Doesburgers een om niet snel te vergeten. Ze gingen er zowel met Hens van der Wal vrijwilligersprijs èn de publieksprijs vandoor. Die laatste schonken zij op het podium aan de jongeren van 0313. “De jeugd heeft de toekomst. Wij vinden het bewonderenswaardig wat zij allemaal organiseren.”Bij thuiskomst en de volgende morgen drong de impact van het winnen van de prijs pas echt door. “Peter deed er meer dan een uur over om even brood te kopen bij de bakker, hij werd overal gefeliciteerd”, vertelt Wilma. Ook een uitstapje naar de stad die middag werd een tijdrovend karwei. Ze ontvingen vele kaarten en mailtjes die zij allemaal in een doos bewaren.

Tegenslag

Drie weken na het winnen van de prijs braken er andere tijden aan voor het echtpaar. Wilma werd plotseling heel erg ziek. “Wonder boven wonder heb ik het overleefd”, vertelt ze. Na jaren anderen geholpen te hebben werden de rollen nu even omgedraaid. “We waren verbaasd over wat je dan van mensen terugkrijgt.” Er werd gekookt voor Peter, mensen zetten cadeautjes voor de deur en de telefoon stond roodgloeiend. “Als je zelf betrokken bent krijg je er veel voor terug.” Na een paar maanden konden ze gelukkih de draad weer oppakken.

De ring

De ring die zij wonnen met de Vrijwilligersprijs heeft het hele jaar veilig op het kastje in de woonkamer gestaan. “Gek genoeg past hij mij precies, maar ik heb hem niet gedragen. Ik vind niet dat hij bij me past”, vertelt Wilma. “Ik durfde hem ook niet zo goed om doen, veel te bang om hem te verliezen tijdens het schoffelen ofzo.” Het prijzengeld van 500 euro, dat aan de prijs verbonden was, heeft een goede bestemming gekregen. “We zijn ervan naar Rome geweest. We vonden dat het mocht en hebben er heerlijk van genoten”, aldus Wilma.
Ook na het winnen van de prijs gaat het stel met enthousiasme door met vrijwilligerswerk. Wel moeten zij het op een iets lager pitje zetten dan vroeger. “Nu we wat ouder worden, is het werk wel wat zwaarder. Ik neem geen vakantiedag meer op om vrijwilligerswerk te doen. Dat deed ik voorheen wel, maar dan hield ik geen vrije dag meer over”, aldus Peter. Maar stilzitten doen zij zeker niet. “Doesburg gaat zeker nog veel van ons horen.”

Foto: Cynthia Vos

Lees ook

Inzameling oud papier Unisono

VELP- Op zaterdag 14 december halen vrijwilligers van Harmonie Unisono het oude papier op in …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.