Home / Nieuws / Nepal liet Spankerense Tommy (21) zien: ‘we hebben het zo goed hier’

Nepal liet Spankerense Tommy (21) zien: ‘we hebben het zo goed hier’

SPANKEREN – Een tattoo van een Nepalees bergmassief siert sinds kort zijn bovenarm. Tommy Uenk (21) uit Spankeren maakte een zware trektocht die zoveel indruk maakte, dat hij de ervaring voor altijd bij zich wil dragen.

Tommy maakte de reis met tien klasgenoten en begeleiders van zijn opleiding Maatschappelijke Zorg, die hij volgt aan ROC Aventus in Apeldoorn. Samen reisden ze naar Nepal, waar ze zes dagen de bergen introkken voor een zogenoemde QuestTrek, waarbij niet alleen de sportieve prestatie, maar ook het innerlijk proces centraal staat.
Het was een zware, maar onvergetelijke ervaring. “We liepen zes dagen achter elkaar. Het aantal kilometers viel wel mee, maar het was continu klimmen en dalen. Met name het afdalen was lastig, ik kreeg last van een oude voetbalblessure aan mijn knie,” vertelt Tommy. En na zo’n dag lopen – met zware rugzak, want ze moesten hun eigen spullen dragen – was er weinig luxe voor de jongeren. “We sliepen in eenvoudige guesthouses, het was er heel koud en een warme douche was er niet. Het eten was eenzijdig: we kregen twee keer per dag dal bhat – rijst met linzensoep. We waren blij als we een keer macaroni kregen”, lacht Tommy.

Zelfontwikkeling

Ondanks de ontberingen heeft Tommy volop genoten van de tocht. “De uitzichten waren prachtig, in de verte lagen bergen met eeuwige sneeuw. Onderweg zagen we apen, slangen en grote spinnen. Eenmaal in de bergen liepen we over paadjes waar geen verkeer meer kon komen. We liepen langs diepe ravijnen en moesten riviertjes oversteken”, somt Tommy op. Hij verbaasde zich over de vriendelijkheid van de bevolking. “De mensen waren zó aardig, ze wilden met alles helpen en van alles van ons weten. En dat terwijl wij de zoveelste groep toeristen waren die langskwam. Ze spraken slecht Engels, maar met handen en voeten kwam je een eind. Ik heb zelfs met iemand een heel gesprek gehad over zijn favoriete voetbalclub, Chelsea, omdat ik toevallig een jas aanhad het logo van de club.”
Onderweg deed de groep ook nog allerlei opdrachten in het kader van zelfontwikkeling. “We begonnen ‘s ochtends met yoga en meditatie, hebben veel gepraat, maar ook een stiltedag gehouden. Het maakte ons een heel hechte groep. Sommige mensen van de groep hebben echt een persoonlijke ontwikkeling meegemaakt. Ik ben er zelf redelijk nuchter ingegaan en heb vooral nagedacht over wat ik na mijn opleiding wil doen.” Tommy kwam tot de conclusie dat hij zijn plek in de zorg wel heeft gevonden en het liefst een baan zou vinden in de begeleiding. “In tegenstelling tot de echte zorg heb je in de begeleiding de tijd en ruimte om de diepte in te gaan met cliënten. Echte gesprekken te voeren. Dat vind ik mooi.”

Nepalezen

In het oorspronkelijke plan zou ook een groep Nepalese weesjongeren meegaan. “Ze zouden met ons de trektocht maken. Doel was dat ze vertrouwen zouden krijgen in zichzelf en gemotiveerd zouden raken om iets van hun leven te maken, ondanks dat er voor weeskinderen weinig kansen liggen in Nepal. Op je 18e moet je het weeshuis uit en het maar uitzoeken”, vertelt Tommy.
Helaas ging de gezamenlijke trektocht niet door, de Nepalese groep gaat op een later tijdstip de bergen in. Het sponsorgeld dat Tommy hiervoor had verzameld komt dus nog steeds goed terecht. “We hebben wel gesproken met jongeren die de QuestTrek eerder hebben gemaakt. Eén van hen is nu zelf coach, een ander leert voor arts en weer iemand anders was een eigen zaak begonnen. Allemaal mede door aansporing van de QuestTrek, waarin ze zich hebben gerealiseerd dat ook zij hun droom kunnen waarmaken.”

Naast de trek bezochten Tommy en zijn klasgenoten ook voorzieningen voor gehandicapten in de Nepalese hoofdstad Kathmandu. “Het was heel heftig om te zien hoe slecht de zorg daar is. Hier in Nederland zijn er bijvoorbeeld activiteiten, maar daar werden die mensen op een stoel neergezet en daar bleven ze dan de hele dag. Er waren mensen met een verstandelijke beperking vastgebonden, omdat ze anders weglopen. Er is gewoon te weinig geld en kennis om goed voor de mensen te zorgen.”
Via de stichting waarmee Tommy op reis was krijgen de instellingen een financiële bijdrage, maar dit eigenlijk niet genoeg. “Door de ellende die ik daar heb gezien, realiseer ik me des te meer wat we in Nederland allemaal hebben. Als er op mijn stage bij Pluryn in Apeldoorn iemand tegen me staat te schreeuwen omdat hij zijn shag niet krijgt, denk: schreeuw jij maar lekker van je af. In Nederland worden cliënten boos als je niet op tijd met ze naar de Mac rijdt. In Nepal kunnen ze helemaal niks.”

Foto: Tommy Uenk juichend op het hoogste punt van de Helambu-trek in de Nepalese bergen

Lees ook

Gedeputeerde Drenth opent de tentoonstelling

DOESBURG – Gedeputeerde Drenth heeft afgelopen zaterdag in de Gasthuiskerk te Doesburg de tentoonstelling ‘Koninklijk …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.