Home / Alle-Regiobode / Foi,foi: Sonja

Foi,foi: Sonja

Wim van Ark uut Loenen was vrogger schilder, maar hef ok in zien lange lèven mooie verhaaltjes eschreven in ut dialect. Hee had veul fantasie. Dat kwam um goed van pas in de verhaaltjes. Wim schrif oaver Sonja: “Ik zal effen un tip van de sluier oplichen uut mien vriegezellenlèven. Dat is noe al meer dan zeuventig joar elejen. Vrogger maken ik ’s oavonds veur dat ik noa berre ging altied un ummetjen. Un endjen lopen met de hond. Dat deed ik niet alleen veur de hond, maar ok un bitjen veur mien gezondheid. As ik un endjen had elopen kon ik altied veul bèter de sloap vatten. Wiele kuieren dan un half uurtjen ut zelfde weggetje af. Altied krek op dezelfde tied. De hond vond dat arg fijn. Hee kennen dat krek. As ut tied was stond hee al veur mien met de liene in de bek.
Ut was in de winter. Hartstikke donker natuurlijk. D’r gebeuren wat raars. Trouwens, meestal maak ik wel wat biezunders mee. Ik hadde al un paar keer un gedaante veur mien zien lopen in ut duuster, maar ik kon niet best onderscheien wat ut noe wel was. Ik dache: margenoavond goa ik un kwartiertjen eerder dan weet ik zeker dat ik heur tegenkomme. En ja heur. De volgende oavond, doar zag ik heur in de varte al op mien afkommen. Toen zag ik dat ut Sonja was, Sonja van boer Droesen van de boerderië De Zunnehof. Toen ze mien zag ankommen dreien ze zich umme en ging d’r as un haze d’r weer tussenuut. Ik denke nog: ze hoef veur mien niet bange te wèzen, maar ja ze hef misschien niet in de gaten dat ik ut binne.
De volgende oavond zag ik heur weer ankommen. Toen heb ik eroepen: Sonja, Sonja…. Toen bleef ze stoan. Ik heb heur niks ezeg. Ik binne gewoon langs heur hen elopen en net edoan of ze d’r niet was.
Toen wist ze dat ik gien kwoade bedoelingen hadde. Ze keek mien wel an met un paar grote bange ogen. Ut was net of ze zeggen wol: “Ik vertrouw oe niks, zo half in ut duuster op zo’n afgelegen weggetje.”
De volgende oavond dach ik: Ik wil toch meer contact met heur hebben. Ut was mooi weer. Ik ginge fluitend ut zelfde rondjen weer maken, maar dan zonder hond. Ja heur, doar zag ik heur weer aankommen. Ik zei niks, zee zei ok niks. Zee deed krek of zee stom was. Noe stond doar langs dat weggetjen toevallig un banke. Doar bin ik heel op mien gemak goan zitten. En noe ku’j ut geleuven of niet. Ze kwam heel dich bie mien zitten en kroap tegen mien an. Ik wist niet hoe ik ut hadde.
Ze had van dat mooie zwarte hoar. Ik hebbe is heel veurzichting oaver dat mooi zwarte hoar estreken. En vanaf die tied waren wiele gezwoaren kammeroaden. En toen…. blaffen ze veur de eerste keer tegen mien van bliedschap. Ut was Sonja de zwarte labrador, de hond van de boerderië, De Zunnehof.

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

Veur alles is un uutvluch, behalve veur oe geweten

Lees ook

Business & Shopping: Heerlijk Italiaans eten bij Pizza Limone op Landal Coldenhove

EERBEEK – Vrijdagavond 29 november opende op Landal Greenpark Coldenhove in Eerbeek het nieuwe Italiaanse …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.