Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Het credo van Cora

Een Stief Kwartiertje: Het credo van Cora

De laatste weken wordt er naarstig gezocht naar gronden, die verzet moeten worden om het grondverzet zodanig nieuw leven in te blazen dat PFAS en PAS erin opgeborgen kunnen worden; we moeten weer kunnen bouwen. Het Malieveld is inmiddels al bouwrijp gemaakt en woensdag trekken de graafmachines van bouwend Nederland erheen om sleuven te trekken om daarin de PAS te begraven. PFAS zit al in de grond dus dat is mooi meegenomen. Er moet gebouwd worden om welvarend Nederland in beweging te houden onder het motto dat we nu eenmaal de plicht hebben om de samenleving op te bouwen, de PFAS en PAS af te bouwen, al moeten we daarvoor het hele Malieveld verbouwen. Bouwen zullen we en duurzaam wel te verstaan. De woningnood is hoog, de drang tot bouwen groot en dus zullen we eerdaags het Credo van Cora weer horen. Het Credo van Cora is het motto van Cora van Nieuwenhuizen, minister van voortbouwend en voortzwalkend Nederland, dat luidt dat je een truc moet verzinnen als de wet het gewenste beleid in de weg zit.

Het Credo van Cora zal ook op de Veluwe weerklinken. Afgelopen week heeft de Lonely Planet de Veluwe ontdekt als toeristische trekpleister, hetgeen waarschijnlijk niet onmiddellijk tot horden Chinezen en Japanners zal leiden, maar het zal uiteraard drukker worden. Daarnaast wil de recreatiebranche meer plekken voor overnachtingen, willen gemeenten op de overgebleven enigszins verwaarloosde recreatieterreinen met bouwvergunning hun woningnood ledigen en tevens meer toeristenbelasting vangen en de provincie Gelderland heeft gemeld dat we minstens 100.000 woningen nodig hebben. Kortom, de Veluwe is in trek, hot in goed Nederlands en hot is handel.

Er is behoefte aan woningen, aan mobiliteit, aan energie, aan kleinschaliger landbouw en minder veeteelt, aan recreatie, aan natuur en dat moet allemaal duurzaam in ons kleine landje. Dat betekent dat we eerdaags gaan bouwen aan de Stadstaat Nederland.
Kritische mensen, die zichzelf ook wel realisten noemen, geven aan dat ons landje één grote stad wordt. Er moet flink gebouwd worden om toekomstige generaties woonruimte te bieden. Tussen de grote wijken, die we nu nog steden noemen, zien we dan groene zones, die we natuur noemen. De boer wordt een keuter met een moestuin, een paar fruitbomen en wat klein vee, voor eigen gebruik en wat voor de buren. Ons voedsel komt uit Denemarken en Duitsland, daar is nog ruimte en kennen ze een aangepaste PAS. De Noordzee en het IJsselmeer worden energiecentrales, want we moeten van het gas af, terwijl meer energie nodig hebben, ook omdat we steeds meer elektrische apparaten hebben, voor thuis en voor werk en voor vervoer over de weg en door de lucht, voor alles dus.

Natuurlijk willen we zo’n stadstaat niet en al helemaal niet op onze geliefde Veluwe. Maar om het tij te keren zullen we rigoureuze maatregelen moeten nemen en de vraag is of we dat al polderend gaan redden. Er is niets tegen polderen, maar inmiddels is heel duidelijk geworden dat we alle grote vraagstukken omwille van de ‘vooruitgang’ voor ons uit hebben geschoven. De huidige negatieve ontwikkelingen omtrent de stikstof, het Groninger gas, de bio-industrie, de intensieve landbouw en veeteelt, zelfs de PFAS, zijn in de afgelopen decennia allemaal voorspeld, maar werden begraven op en rondom het Malieveld onder het motto dat het allemaal niet zo’n vaart zal lopen en de technologische ontwikkelingen de problemen wel een gunstige wending zullen geven.
De meest uitdagende truc zal zijn hoe te bouwen aan de toekomst, zonder het Credo van Cora.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Business & Shopping: Nieuw verplicht energielabel vanaf 1 januari

DIEREN – Iedere woningeigenaar is op straffe van een boete verplicht om bij de overdracht …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.