Home / Alle-Regiobode / Foi, foi: Ophokplicht

Foi, foi: Ophokplicht

D’r bint mensen die nemp sommige veurschriften al te letterlijk. Van de oaverheid krig un mense tegenwoordig zoveul wetten en veurschriften da’j hoast niet meer weet wat noe eigenlijk nog wel mag. Tegenwoordig bemuuit Brussel zich ook al veul te veul met onze regels. Dit mot en dit mot. Veural de boeren heb d’r un bult last van. D’r komp steeds meer veurschriften.
Een van de oaverdreven regels was un tiedje elejen ut veurschrift van de minister um de kippen, watervogels en alles wat veren had binnen te hollen. De ophokplicht dus. Veul luu zaten d’r mee. A’j anderhalve kippe heb dan geet dan nog wel maar bie ung grote koppel wördt dat heel anders. Ut kost dan nog wel un bitjen geld um alles af te dekken. Want dat mos van de minister. De dieren in ut hok hollen of ut rennetje afdekken.
Ut volgende verhaaltjen geet oaver un koppeltje kippen en de familie die ze mos verzorgen. De vrouw nam de ophokplicht un bitjen al te letterlijk. Mo’j maar is heuren wat zee hef belèèf
De beestjes, un stuk of zes bruune Barnevelders, hadden bie de luu un merakel goed lèven. Alles op tied; voer en schoon, helder water. De kippetjes waren d’r goed tevrèden oaver en belonen de familie dan ok deur dagelijks mooie bruune eitjes te leggen.
Op un dat ging de vrouw ’s middags noa ut boodschappen doen effen noa de kippen um ze körsies old brood in ut hok te gooien. Zee wol ze un bitjen verwennen want met die ophokplicht hadden de diertjes ut niet best. Zee wol meteen de eitjes uuthalen, maar verduld doar kwamen de nieuwsgierige kippen in de deuropening. Gauw trok zee de deure dichte en viel in ut slot. Un paar keer trappen zee tegen de deure maar hee ging niet meer lös. Integendeel de deur ging nog vaster in ut slot zitten. Wat noe te doen? Doar zat zee midden op de middag vaste in ut kippenhok. Zee bedacht dat ut wel un paar uur kon duren veurdat heur man thuus kwam, maar ze wonen in un dubbel huus dus de kans bestond dat de buurman of buurvrouw noa buuten zollen kommen. Wachen, wachen en maar loeren deur dat luuksien hen. En ja heur zee had bar geluk. Noa un half uur kwam de buurman noa buuten. Zee blèren en rèren: “buurman, buurman, buurman…” De man schrok d’r wel van maar wist eerst niet woar ut vandan kwam. Zee zei: “Ik zit hier op esloaten in ut kippenhok”. Gelukkig, de man heuren ut en kwam richting kippenhok en deed rap de deure van de knippe. Heerlijk weer frisse lucht. Wat was zee blie, zee had de buurman wel un de nekke willen vliegen maar hield ut toch rustig. Zee had un half uur in ut hok ezèten maar ut leek wel un halve dag. Heur man, die d’r later natuurlijk bar umme mos lachen, mos ’s oavonds direct un ander slot op de deure maken want zee vuulen niks veur un nieuwe ophokplicht…

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

‘Kleine dingen kunt anderen geluk geven’

Lees ook

Retrospectief: Familie Somson op school nr. 7

De openbare basisschool nr. 7 (nu De Dalk) in Klarenbeek heeft in haar lange bestaan …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.