Home / Alle-Regiobode / Foi Foi.. wol niet branden…

Foi Foi.. wol niet branden…

Sommigen verhalen die vertelt wördt onder un borrel mo’j maar half geleuven. Zo ok ut verhaal van Jan Groot Zevert. Maar ut is un bar mooi verhaal dat ik ule effen uut de doeken wil doen. Ut is ongeveer zo gebeurd… Willem en Drika hadden un feestjen in de buurte. D’r kwamen nieuwe buren. In de buurte was nog de gewoonte dat ut hele spul uut de umgeving un borrel kwam drinken. Ut waren kats nieuwe luu die uut un darp varderop kwamen.
Op un oavaond was ut zovarre. Alle buren mossen kommen um officieel buurte te maken. Ule kent dat wel mekare de hand schudden en heel veul proaten. Eerst koffie met cake. Zo was dat doar ut gebruuk en dan kwam de borrel op toafel. D’r worden van alles en nog wat eproat. De laatste nieuwtjes wörden verteld en noar moate ut later worden, dalen ok wel ut peil van de proatjes en verhalen.
Derk van de Punte was d’r ok bie en die keerl kon toch zo merakels goeie bakken vertellen. Hee schudden ze zo uut de mouwe. De een noa de ander vertellen un bak. En ule weet hoe dat geet met un borrrel op: de bakken wördt schuuner en schuuner. Een goeie bak van Derk was nog: “Ze vroegen an un hoertje weurumme zee veur dat beroep had ekoazen. Ze zei: “Och ja, ik bin graag onder de mensen….”
Ut wörden al knap late. Eindelijk gingen de buurtjes op huus an. Derk en Mina kregen noe nog veul wark um alles op te ruumen. D’r waren heel wat leuge bierflessen en jenever was d’r ok heel wat deur egoan. “Ze hebben d’r knap an etrokken”zei Derk.
Toen Derk weer de kamer in kwam ontdekken Mina un grote plas onder de kleine toafel. “Wat zu’w noe toch hebben”, zei zee, “hef d’r ene zien borreltjen onder de toafel esmeten. Das toch zunde, Dat is te gek. Toe Derk ruuk d’r is an of ut jenever is”. Derk ging deur de knieën onder toafel. Ut zol toch zunde wezen as ut jenever was. Hee snoaf en snoaf maar kreeg gien jeneverluch in de neuze. Toen halen hee effen de vinger deur de nattigheid hen um te pruuven. En toen nog is un keer. Toen kreeg Derk un helder idee. “As ut jenever is dan mot ut branden”, zei hee en greep zien lucifars. Hee stak d’r ene an en hield dat boaven ut plasjen. Maar branden, nee dat wol ut niet. Mina nam de wasseldoek en nam de vochtigheid weg. Kloar was Kees. Ze proaten d’r niet meer oaver.
Un paar dagen later trof Derk buurman Willem an de weg en hee begon metene oaver ut mooie buurtfeesjen. “Keerl wat un mooie oavond was dat bie oe. En wat kan die Derk un bakken vertellen. Machtig mooi. Wie heb ons bescheurd van ut lachen. Mien Drika kon ut niet meer hollen en die hef van dat veule lachen gewoon in de bokse edoan. Zee liet ut water gewoon zo lopen”.
Derk dreeien zich umme en liep zonder wat te zeggen op huus an. De buurman schrèèuwen nog: “Toch gien last mee ehad?”. “Nee, niks”, zei Derk en dach dat hee noe wel wist wat hee epruuf had!

Goed goan,

Martien, De Platschriever uut Loenen

’A’j an mekare konden zien wa’j dachen, was d’r nog veul meer ruzie’

Lees ook

Winnaars Wintercompetitie Dorpen eindelijk bekend

REGIO – De Wintercompetitie Dorpen, voor tennisteams uit de regio, is onlangs alsnog afgesloten en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.