Home / Alle-Regiobode / Foi, foi: Moeder Overste…

Foi, foi: Moeder Overste…

D’r bint keerls die bint geboren vertellers. Zo mooi dat ze ut zelf geleuf. Dat ku’j ok zeggen van Jan Groot Zevert. Hee hef mien in zien lèven bar mooie verhalen verteld. Af en toe vertel ik die op mien manier hier in dit huuksien.
Dit keer geet ut oaver Moeder Overste in un klooster oaver de Iessel. Moeder Overste raken op lèèftied. Ze was al var in de negentig. De gezondheid wörden minder en minder. Alle kloosterzusters waren gek met heur. Ut was ok altied un lieve vrouw ewes. De dokter wörden d’r al un paar keer bie ehaald. Hee kwam anzeten met allerlei pillen en poeiers maar ut hielp weinig. Zee was gewoon ‘op’. De toestand van Moeder Overste liep stark terugge. De zusters hielden un novene maar doar boaven kregen ze helaas gien geheur. Moeder Overste wörden slechter en slechter.
“Dan mot de pastoor maar kommen veur de bediening”, zeien de nonnen. Alle zusters stonden um ut starfberre hen toen de zieleharder heur de laatste sacramenten af. Vanaf die dag hielden de zusters um beurten de wacht bie Moeder Overste.
Toen ut starven noaderbie kwam waren alle zusters körtbie heur. Zuster Margareta nam ut woord en vroeg: “Moeder kan ik oe nog argens met van dienst wéén?” “Ja”, zei ut olde mense heel zachte, “ik wil graag un glaaske melk.”
Zuster Margareta was blie dat ze wat veur ut lieve mense kon doen en hoasten zich noa de keuken um un glaasken frisse koemelk te halen. Toen zag zee in de kaste un fles whisky stoan. Die hadden ze met de karmis van de broeders Benedictijnen ekregen. Margreta kreeg inens un goed idee. Ut zol zeker niet verkeerd wèzen um un beste slok van dat spul in de melk te doen. Doar zol Moeder nog van opknappen. Zo deed ze dat ok. De zuster met de melk noa de zieke vrouw. Heel veurzichtig wörden ut kleine kopke van Moeder Overste uut de kussens op ebeurd en heel kalm nam ze un klein slokjen van de melk. Toen nog un groteren slok en doarnoa dronk zee vlot ut hele glas leug. De zusters stonden d’r van te kieken. Met un zucht viel moeder overste in de kussens met un breje glimlach um heur lippen. “Zalig”, fluusterden ze nog krek heurbaar.
“Noe is ut afgelopen met moeder”, fluusterden un paar nonnen, maar Margareta nam weer ut woord en zei: “Lieve moeder veur da’j van ons weggoat geeft ons nog een wiezen road?” Ut starvende vrouwtjen sloeg de ogen op en proberen zich nog op te richten en zei toen: “As ik ule un goeie road mag geven. Onze koe, wees goed veur heur, en verkoop heur nooit!”
De zusters begrepen d’r niks van was zee bedoelen, maar Margareta wel. Zee wist krek wat Moeder overste bedoelen. Zee zei: “Dat zu’w zeker doen moeder. Doar ku’j van op an….” Met un tevreden blik ging Moeder Overste effen later hemelen….

Goed goan.
Martien, De Platschriever uut Loenen

‘Un kus is as stof, a’j um niet wilt hebben vèèg ie um af’

Lees ook

Rick Evers: Poepkrukje

Wat neem je altijd mee als je gaat poepen? Vraag het aan honderd mensen en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.