Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Redder van Rheden

Een Stief Kwartiertje: Redder van Rheden

Het zou een aardig idee zijn om een prijsvraag in het dorp Rheden uit te schrijven, waarbij het gaat om het tijdstip te voorspellen waarop welk project in welke maand van welk jaar als eerste daadwerkelijk gerealiseerd zal worden: Rhederhof of Riverstone.
De juiste voorspeller zal vereeuwigd worden middels een bescheiden borstbeeld in het hart van het dorp en vanwege de voorspellende gave zal onder zijn of haar naam de eretitel gebeiteld worden: Redder van Rheden. Hopelijk zal de titel niet postuum uitgereikt hoeven te worden.

Over de herbouw van Rhederhof aan de bosrand wordt al 20 jaar gesteggeld en alle partijen houden elkaar al in een ijzige greep alsof over de mogelijke oplossing een stuwwal geschoven is. De gemeente kijkt gebiologeerd maar nog steeds geblokkeerd toe.
Over de situatie van Riverstone oftewel de oude steenfabriek De Groot in de uiterwaarden aan de andere kant van het dorp is al veel gezegd en geschreven, maar vooralsnog ligt de oplossing stevig verankerd onder de fundamenten van de ruïne. Ook hier zit de gemeente in een duurzame kramp.

In de afgelopen decennia werd in beide projecten met enige regelmaat nieuw leven geblazen, maar de initiatieven werden door de tegenstanders, al dan niet met behulp van de justitiële autoriteiten, al ras de nek omgedraaid en alles rustte en roestte voort. Aangezien er in deze vergane glorie nog heel wat centen liggen te verpieteren en de natuur vooralsnog weigert de restanten in te pakken, is er recentelijk weer nieuw leven gesignaleerd op de flanken van de Veluwezoom en in de uiterwaarden aan de IJssel. Hoewel onlangs natuur- en oudheidkundige organisaties de nieuwe herbouwplannen van Rhederhof met succes hebben getorpedeerd dankzij PAS, het stikstofmonster van bouwend Nederland, broeden ze mee op een kleiner bouwplan. En in de uiterwaarden wil de grondeigenaar een duurzaam en klimaatvriendelijk watergebonden bedrijventerrein realiseren, waarin ook het verleden herrijst, dus inclusief steenfabriek, en dat tevens in het Rivierklimaatpark past.

Uiteraard wil iedereen uit de jarenlange impasse komen en dus moet er gepolderd worden, dat kan in dit land, ook op de hoger gelegen gebieden. Er zal uiteindelijk een compromis gevonden moeten worden; een soep waarin ieder zijn ingrediënten stopt en die daardoor of desondanks door iedereen te verteren is. De natuurwaarden zullen met de economische waarden vermengd moeten worden. Aan de IJssel krijgen we dan een commercieel en duurzaam rivierklimaatpark met bloemrijke wandel- en fietspaden tussen kantoren en steenovens die verscholen liggen achter CO2-vretende bomen, die tevens de elektrisch aangedreven vrachtwagens aan het recreërende oog van de toerist onttrekken; werknemers en toeristen komen op de fiets. Aan de bosrand vestigen we een kleine gemeenschap van jonge en oude mensen, die in betaalbare levensloopbestendige woningen verblijven en de zorg hebben voor elkaar en de omgeving. Er komt ook een winkeltje voor de vergeten boodschap.

Alle hoop is nu gevestigd op de burgemeester van Rheden, Carol van Eert. Men veronderstelt dat hij nog niet besmet is door het verleden, maar hij heeft natuurlijk wel te maken met wat zijn voorganger en ambtenaren hebben bekokstoofd. Maar toch, het is een geweldige kans dat hij de Redder van Rheden wordt. Als hij het voortouw neemt weet hij wanneer welk project als eerste gerealiseerd wordt en niemand zal zijn voorkennis betwisten. Mooi beeld: Carol van Eert, Redder van Rheden.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Foi, foi: Ophokplicht

D’r bint mensen die nemp sommige veurschriften al te letterlijk. Van de oaverheid krig un …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.