Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Gaaf Gelderland

Een Stief Kwartiertje: Gaaf Gelderland

Onze provincie heeft een nieuw bestuur. De verkiezingen in maart zullen u niet ontgaan zijn, de uitslag waarschijnlijk ook niet, maar wat het uiteindelijk allemaal oplevert, is voor nagenoeg elke Gelderlander nog ongewis. De bestuurders zijn over het algemeen anoniem, op de oude grijze Jan Markink na, die zich al zo lang vereenzelvigt met het pluche dat het onderscheid nauwelijks nog zichtbaar is. Het provinciebestuur is een mannenclubje geworden met nog wel een vrouw, maar die heeft zich in de afgelopen jaren zo genderneutraal opgesteld dat ze tot de mannen gerekend mag worden. Kortom, er zit een nieuwe oude club in grijs gehuld.

De verkiezingen in maart gingen over de provincie en over het klimaat en werden vanuit Den Haag aangestuurd. Het was GroenLinks versus Forum voor Democratie. Al voor de verkiezingen had het oude provinciebestuur de omgevingsvisie opgesteld en aangenomen en de fraaie naam Gaaf Gelderland meegegeven. Gaaf staat voor mooi en ongeschonden, maar ook voor nieuw en vooral cool, omdat jongeren zich er ook in moeten herkennen. Het stuk staat bol van de ambitie en zeker op het gebied van leefbaarheid, klimaat en duurzaamheid. Het aantal schitterende volzinnen met prachtige toekomstperspectieven in een arcadisch landschap gloort tussen de bladzijden en rolt overdonderend de provincie in. Een geweldige toekomst lonkt dankzij het NUON-geld.

Nu het nieuwe college is aangetreden en een coalitieakkoord heeft vastgesteld komen de eerste geluiden binnen die aangeven dat het een slap aftreksel is van de omgevingsvisie. Het klimaat komt er bekaaid af, wordt alom beweerd. Er is weliswaar 120 miljoen voor uitgetrokken, maar die had men al voor de verkiezingen gereserveerd; er komt geen cent extra bij. Daarnaast gaat er veel geld naar de landbouw en veeteelt om die omgevingsvriendelijker te maken, beter verkoopbaar dus; de belasting op motorrijtuigen gaat omlaag en het toerisme wordt bevorderd. Kortom: Gelderland lijdt aan het Cora van Nieuwenhuizensyndroom, waarbij uitgangspunt groei is: Schiphol moet groeien en dat kan en moet als alles eromheen milieuvriendelijker wordt, oftewel hoe pak je de bewoners rondom Schiphol in. Daar heb je een omgevingsvisie voor nodig en daarin is groei toonaangevend en doorslaggevend. Waarom Schiphol een van de grootste luchthavens van Europa moet zijn met al die nodeloze overstappingen is een vraag, evenals waarom we een van de grootste leveranciers van tuinbouwgewassen en vleesproducten ter wereld moeten zijn. Goed voor de economie is het antwoord, maar slecht voor de leefomgeving. Positief is dat het klimaat overal op de agenda staat.

Er is een aardig voorbeeld in onze omgeving, zo kom ik weer op de Veluwezoom. De snelweg A348 tussen Velperbroek en Dieren moet volgend jaar een onderhoudsbeurt krijgen die CO2-neutraal is, als eerste in Nederland. Niet dat de auto’s er CO2-neutraal gaan rijden, maar de aannemers moeten zelf bedenken hoe ze de klus CO2-neutraal gaan klaren; elders is het nog nergens gelukt. De ambitie is lovenswaardig, maar of de uitvoering haalbaar is op zo’n korte termijn wordt betwijfeld.
Maar er zijn positieve ontwikkelingen. De commotie die is ontstaan om de bomen tussen Ruurlo en Groenlo te kappen vanwege de verkeersveiligheid heeft zoveel teweeggebracht dat Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer en diverse gemeenten hun kapbeleid hebben aangepast. Ook is bekend geworden dat we overal waar het kan, bomen moeten planten, omdat die CO2 opslaan. Bomen kunnen van nature heel wat meer dan mensen. Ik ga de provincie bellen om dat alsnog in de omgevingsvisie op te nemen; dat lijkt me gaaf.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Foi, foi: Ophokplicht

D’r bint mensen die nemp sommige veurschriften al te letterlijk. Van de oaverheid krig un …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.