Home / Alle-Regiobode / Een Stief Kwartiertje: Bredero indachtig

Een Stief Kwartiertje: Bredero indachtig

Het kan verkeren, sprak Bredero en hij ging van de kerk naar het hoerhuis. Hij wist werkelijk niet waar hij het zoeken moest. Zo zwalkend en zoekend door het leven gaan, zo zou je ook het geklungel op het terrein van Riverstone, de voormalige steenfabriek De Groot in de Velper uiterwaarden, kunnen noemen. Bredero zwierf door de stad op zoek naar iets dat op een bestemming leek en dus zou hij, als hij over de Veluwezoom zou zwerven, ook de wisselvalligheid van de mens, gesymboliseerd in de onstandvastigheid van alle ontwikkelingen rondom Riverstone, uitvoerig in een droefgeestig gedicht beschreven hebben. Menig Veluwezomer zal vandaag Bredero indachtig zijn.

Er is in de afgelopen decennia heel veel tijd en geld besteed is aan het formuleren van fraaie vooruitzichten, schitterende visies, pogingen tot samenwerking, mooie prospectussen en nog mooiere brochures om die prachtige plek met die lelijke uitstraling op te kalefateren. Maar alle plannen werden na enige tijd vervangen door nieuwe besprekingen, wederom fraaie vooruitzichten, voortreffelijke visies en samenwerkingsafspraken, nieuwe mooie prospectussen en brochures en aangevuld met komende en weer afgevoerde wethouders…. al die nieuwe plannen die op hun beurt weer werden ingehaald door weer nieuwe plannen… Kortom, als alle gelden van bovengenoemd gezwalk echt besteed zouden zijn geworden aan een oplossing, dan had er nu een woonwijk met nieuwe natuur of een villawijkje aan het water of een idyllisch parkje of desnoods een transportbedrijf of, en dat niet in de laatste plaats, een nieuwe steenfabriek gestaan.

De gebeurtenissen rondom Riverstone hebben alle kenmerken van een soap en ik veronderstel dat het wat lengte betreft Peyton Place verslagen heeft. En zo kan het verkeren dat het nieuwste plan een steenfabriek behelst met enkele watergebonden bedrijven eromheen en dat allemaal energieneutraal, zodat het verkocht kan worden als duurzaam en klimaatvriendelijk. De huidige eigenaar leest ook de krant en weet dat er in ons landje veel gebouwd moet worden en aangezien we net hebben begrepen dat we de bomen moeten sparen zullen de huizen van steen moeten worden. Bovendien heeft het terrein nog steeds bestemming steenfabriek, dus dat komt goed uit.

De gemeente Rheden is tegen het plan. Ze wil er graag recreatie en natuur. Dat klinkt natuurvriendelijker dan het is, want de combinatie recreatie en natuur is vaak natuuronvriendelijk. De gemeente moet echter eerst de hand in eigen boezem steken. In 1987, meer dan 32 jaar geleden, werd de vlamoven van de steenfabriek gedoofd en de restanten zijn vanaf dat moment zichtbaar, een steenpuist in het landschap. Eerder dit jaar werd er nog een kiplorrie, een kleiwagonnetje, gevonden dat er wellicht een halve eeuw gelegen heeft. De natuur had het al nagenoeg ingepikt. Wellicht wordt dat nog eens het lot van de steenfabriek; wanneer we niets doen wordt alles op den duur natuur; dan krijgt de gemeente haar zin. Met de beste wil van de wereld is echter niet te verkopen dat er in 32 jaar niet één plan tot uitvoering kon worden gebracht. Al is de gemeente weliswaar geen eigenaar, dat neemt niet weg dat er geen juridische wegen zouden zijn om aan de bestaande situatie een fatsoenlijke draai c.q. een andere bestemming te geven.

Maar….het kan verkeren, nu de gemeente vooralsnog niet van plan is haar medewerking te verlenen zullen we Bredero indachtig blijven en wellicht ooit nog teruggaan van het hoerhuis naar de kerk.

Desiderius Antidotum

Lees ook

Rick Evers: Poepkrukje

Wat neem je altijd mee als je gaat poepen? Vraag het aan honderd mensen en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.