Home / Alle-Regiobode / Foi, foi: Waakhond…

Foi, foi: Waakhond…

Un goeie hond um de boel te bewaken is noe hard nodig. Veur un goeie waakse hond heb de inbrèkers nog wel ontzag. Vrogger was d’r ok slech volk, al krieg ie tegenwoordig de indruk dat d’r steeds meer criminelen komp. Oaver un goeie waakhond geet ut volgende verhaal.
Dorus was un alderjekese kniepert van un keerl. Hee wol nargens gied geld veur kwiet. Zien kost verdienen hee met de handel in vee: kalveren, pinken, koeien en wat d’r nog meer op zien weg kwam. Dat handelen kon hee goed. Toch mos ie um soms uut de vingers blieven, want krek te vertrouwen was hee niet. Dat hef um wel berouwd want wat gebeuren d’r? Vake had hee veul geld bie zich in huus en had soms ’s nachts gien tied um ut noa de banke te brengen. Met al dat schrorremorrie van tegenwoordig veul hee zich toch niet veilig. Un hond kopen dus. Toen Dorus heuren dat un waakse hond, un Hollandse harder in ut darp te koop was en vieftig gulden mos kosten zei hee: “Veul en veuls te duur in nog gien vieftig joar”.
Dorus ging varder op zuuk egoan noa un grote hardershond. Dorus had bie un sjachelaar toch un hond op de kop etik. Krek wat hee zoch. Un grote Duitse harder die un starke kop had en zeker niet bange was. De harder kosten um mar un tientjen. Dorus had Sita mee noa huus enommen en noa un tiedjen was hee al ewend. Sita was un felle hond die niet al te best wol luusteren. Jach zat d’r wel in. Hee kreeg niet al te veul te vrèten van die kniepert van Dorus. Deurumme pakke hee op un keer un hane en kon Dorus net op tied veurkommen dat hee nog un kippe pakken. Hee kreeg doar veur op zien donder, maar ut hielp weinig.
Sita bewaken ut spul goed en doar was Dorus best te sprèken oaver. Bie un minste of geringste sloeg hee ’s nachts an.
Op un dag ging ut toch mis. Dorus liep ‘s margens oaver ut arf en doar kwam un boer anriejen. Die kwam met un hellige kop uut de auto en ging mien toch an ut schelden tegen Dorus oaver un slecht kalf dat hee um had verkocht. De boer wol zien geld terugge hebben. Dorus gaf meteen un grote bek en doar ging ut hen. Ut duren dan ok maar effen of doar vielen klappen. Dorus dreigen te verliezen en riep noa de hond: “Sita pak um”. Doar kwam de hond anroazen. Eerst ummehen snuffelen en toen greep hee verduld Dorus in de bokse en flink in de kuuten… Ut ging kats verkeerd. Meteen was ut vechten af. Dorus schrok zich un ongeluk en schuppen de hond van zich af. De boer ging d’r ok vandeur maar zei um wel dat hee terugge zol kommen.
Wel raar dat de hond zien eigen baas greep, maar wat bleek noe? Sita had ut bar slech ehad bie zien nieuwe baas en hee herkennen verduld in de stemme en de reuk zien olde baas want toevallig was Sita ok bie de boer ewes. Wat was Dorus ondeugend op de hond. Hee hef um dadelijk verkocht veur viefentwintig gulden. Hee had dus winst op de hond maar mos wel un nieuwe bokse kopen en die kosten heel wat meer…

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

‘Alles is un weet, maar vlooien vangen un handigheid’

Lees ook

Retrospectief: De tram in de Koepoortstraat

Deze week bekijken we een Doesburgse straatfoto uit de jaren 1955-1957. We zien een motortram …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.