Home / Alle-Regiobode / Foi, Foi: Un cent….

Foi, Foi: Un cent….

Ut geld speult un grote rol in ut lèven van un mense. Sommige luu doet d’r alles veur. Um ut geld is d’r veul narigheid. D’r bint luu die zek: “Wat mo’j d’r met doen, un hond wil ut nog niet vrèten.” Of: “Maak ut maar op, want ie kunt niks meenemmen.” Oaver onze euro is heel veul te doen ewes. D’r is alderbastend veul op efoeterd. Och iedereen raak d’r noe an gewend. Ut is krek zo gemakkelijk as met de gulden. Zeker noe de ‘rooie look’ van die een en twee centen weer vot goat. Ie heb niet meer zo’n pruttel in de knippe.
Oaver die cent geet dit keer ut verhaaltjen. Ie holt ut niet meugelijk dat mensen zo kunt doen veur ene rooie cent.
Ut was op un margen in un winkel in disse streek. In de winkel liepen wat mensen te scharrelen. Un echtpaar, niet zo jong meer en noa de proat te oordelen niet van disse umgeving. Ze proaten tenminste Hollands. Ze waren ok wat anders gekleed as de meeste olderen. Ze waren al effen an ut loeren ewes in de winkel en hadden wat evonden wat ze toch wel veurdelig vonden. Op noa de kassa. Ut deerntje achter de kassa tellen de gekochte spulletjes allemoal bie mekare op en kwam töt ut bedrag van zes euro en 99 cent. De man loeren is wat bie zich in de knippe. En begon te tellen. Ut deerntje achter de kassa zei nog netjes: “Dat wordt dan zeven euro”. Nou en toen ha’j de schoapen an ut drieten…. Wat gingen die man en vrouw, toch al niet zo jong meer, toch tekeer tegen ut deerntje. “Nee”, zei de keerl, dat is 6.99 en gien zeuven euro”. “Nee meneer”, zei ut deerntje netjes, “ik heb instructies alle contante verkopen af te ronden. 98 en 99 ronden we af naar 100.” De man gaf ut niet op. “Ja maar ik betaal toch hier contant. Kijk maar op de cent af.” De kassajuffrouw gaf ut niet op en bleef netjes: “Meneer het is zeven euro. Zo zijn de instructies. Ik kan er niks aan doen.” Zien vrouw bemoeide zich er ook nog mee en zei wat pissig: “Juffrouw jij snapt er niks van. We betalen hier op de cent af. Kijk maar we hebben hier de munten. We betalen geen cent meer.”
Ut deerntje kreeg ut d’r bar moeilijk mee. Wat mos zee d’r noe mee an. De man zag dat er nog meer mensen bij de kassa kwamen en het niet eens met hem waren. Hee mos zich toch neerleggen bie de regels. Hee zuchen en zei: “Nou ja als u er op staat betaal ik er wel een cent bij maar ik blijf er bij dat het niet klopt.” Zuunig schoof hee de laatste cent bie de kassa en liep vot met een zoer kiekende vrouwe richting winkeldeure. Ut deerntje die inmiddels un kleur op de wangen had ekregen as un bellefleur van alle gedram groeten hun nog netjes.
De volgende klant had alles eheurd en zei tegen ut deerntje: “Ja, a’j rieke wilt wörden mo’j op de centjes letten, maar bliekbaar bint ze dat niet ewörden!”

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

‘Woar de liefde is, kump de aardigheid vanzelf’

Lees ook

Een Stief Kwartiertje: Spagaat

Een van de grootste uitdagingen waarvoor de mensheid zich in de komende decennia gesteld ziet, …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.