Home / Alle-Regiobode / Foi,Foi: De Pastoor

Foi,Foi: De Pastoor

Foi,Foi: De Pastoor

De tieden bint noe kats veranderd maar vrogger was de pastoor helemoal de baas in veul darpen. In darpen met ‘gemengde’ bevolking (katholiek, protestant, gereformeerd of wat anders) was dat iets anders. En d’r waren heel wat bazige parochieharders die zich oaveral mee bemuuiden. Heel wat zaken ging hun, um zo te zeggen, gien donder an. En ut zal menige lèzer bekend wèzen dat de pastoor regelmatig zien parochie rond ging om bie zien ‘onderdanen’ op huusbezuuk te kommen veur un dringend verzuuk(bevel). De parochieharder wol graag de schole en de karke vol hollen en dat kon niet anders dan dat gezinnen steeds groter wörden. D’r mos steeds wat jongs in de wiege kommen. “Hoe meer kinder hoe hoger a’j later un plaatsjen bie Petrus krieg”, beloaven hee. Ja, en de pastoor die zei dat zo dringend tegen de echtparen dat ze d’r niet tegenin wollen goan. Un enkeling die dat durven zei misschien nog: “En betaal ie d’r ok an mee? Wule beslist dat zelf wel, doar heb wie gien pastoor veur neudig!” Maar ondertussen kwamen d’r wel grote gezinnen van vake wel twaalf kinderen. Soms zelfs zestien. En al die monden mos evuld wörden. Goa d’r mar is anstoan!
Vake stond de pastorie noast un schole. In de tuin van de pastorie gruuien van alles woar de schooljongens ok gek op waren. Aardbeien vonden ze meestal arg lekker, maar ok wel rooie bessen of stekkebèzen(kruisbessen). Soms dan schoaten de jongens expres de balle zo hard dat die in de pastoortuin terechte kwam. Bie ut ophalen van de balle rap nog effen wat aardbeien jatten. As de pastoor dat marken ging hee loeren veur schooltied en in de pauze. En o wee, as hee de jongens betrappen.
De pastoor wörden deur zien parochianen verwend met van alles van de boerderie, hof en land. De beste eerpels gingen noa de pastoor die d’r al un bitjen op rèkenden. De grote boeren konden bie um gien kwoad doen en waren vake ok karkmeester en zaten veurin de karke.
D’r was un gewoonte dat de pastoor un beste bonke vleis mee kreeg van un geslachte koe, varken of pinke. D’r wörden un flinke stuk af esneden en doar gingen ze dan mee noa de pastorie. Graag had de pastoor un ham of vleis.
Ut gebeuren op un dag dat bie un kleine boer un varken wörden eslacht. Ut was doar ok un groot gezin en eigenlijk konden ze niet wat missen. Maar ut mos toch maar want de pastoor rèkende d’r op.
Veuruit dan maar de (halve) kop van ut varken. Doar kon de pastoorsmeid nog best wat lekkers van koaken. Een van de zonen mos de kop wegbrengen. Hee bellen an. De pastoor kwam an de deure. Pietje zei: “Mien moeder hef merakels piene in de kop deurumme brenge ik oe noe de kop van ut varken”. De pastoor was doar niet zo blie mee en zei nog: “Dankjewel. Ik hoape dat oe moeder de volgende keer pien in de konte hef!”. De jongen snappen d’r niks van maar wel zien moeder die d’r later toen ze ut heuren knap mieterig van was…..

Goed goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

Klagen is zinloos,doe iets of vergèèt ut

Lees ook

Een Stief Kwartiertje: Spagaat

Een van de grootste uitdagingen waarvoor de mensheid zich in de komende decennia gesteld ziet, …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.