Home / Alle-Regiobode / Foi, foi: Buukgriep

Foi, foi: Buukgriep

Dit keer zit d’r un reuk aan mien verhaaltjen. Ut geet oaver Jan en stront. De vrouw van Jan had un bitjen moeilijkheden met hardlievigheid(plat gezegd: zee kon de köttel niet kwiet wörden). Arg lastig. As ut te rap geet is ut ok niet goed maar zien vrouwe had d’r bar moeilijkheden mee. Zee ging noa de dokter en die had d’r wel un middeltje veur. Elke dag mos zee un paar tabletjes innemmen. As zee dat mar deed was d’r niks aan de hand. Elke dag krek op dezelfde tied noa nummer 100.
Jan en zien vrouw gingen un dag uut. Ze vond ut arg lastig um alleen veur die tabletjes ut tassien mee te nemmen. Jan zol ze bewaren en gaf heur op tied un tabletje. Toen ze thuus waren ging de jas uut en Jan dach niet meer aan de tabletjes die waren oaver ebleven. Un wèke later mos Jan d’r weer op uut. De jas an en hee vuulen wat in de zak. Wat was dat noe? Ut leek wel snuupies. Ut leken wel Rennies of of andere snuupies. Ze leken wel lekker. Hee hef d’r un paar op esabbeld. Ze smaken best.
Un paar uur later kreeg hee toch un krampen in de buuk (of boek). Hee wist niet hoe hee ut had. Ut leek wel buukgriep. Ut wark op de boerderië mos gewoon deurgoan. Onder ut melken mos hee elke keer de stal uut en rap noa de plee. Later noa ut land, de suukerwortels mossen d’r ok uut. De krampen gingen maar deur. Arg ziek was hee d’r niet van maar hee mos zo vake. Op ut land he’j gien plee, dus elke keer maar de struuken in. Ja, wat mos hee doen? Hee had wel wat kranten mee enommen maar die waren zo op. Hee mos ut noe elke keer maar doen met un votse gres… Niet zo lekker natuurlijk maar Jan zeg altied: “Ie mot oe redden in de tied da’j lèèf.” En zo is ut maar net. Foi, foi wat had Jan ut slech. Hee had nooit gien buukgriep en noe inens die krampen. Hee kon ok niet bedenken dat hee wat verkeerds had egèten. Misschien kolde. Hee bedach inens dat hee die snuupies die hee in zien jas had evonden die margen had op egèten. Wat waren dat ok al weer veur dingen? Inens ging um un lichien op, verduld dat waren de tabletjes van zien vrouw. Die waren veur de hardlievigheid. Die rotdingen hadden bie um de darmen kats van streek ebrach. Dat hee doar niet eerder an had edach. Wat stom van un um die dingen die hee niet kennen maar zo op te èten. Later vertellen hee ut nog tegen zien vrouw hoe de vörke an de stelle zat. Die mos d’r bar umme lachen en gaf um wat om de buukloop tegen te goan. “Zo geet ut”, zeg zee, ”A’j niet goed noadenk dan kan oe zoiets gebeuren. Ze help mien goed, maar ja ik bin un hardbars en heb zoiets wel neudig want anders geet ut niet goed. Ie heb bliekbaar un zachte buuk die dat niet nodig heb. Maar afijn ie weet ut noe veur de volgende keer: a’j ut niet weet, niet èten….”.

Goed Goan,
Martien, de Platschriever uut Loenen

Iets negatief hef ok iets positiefs

Lees ook

Rick Evers: Kijk, dit moet je elke dag thuis doen

De mondhygieniëste, die op de website van de praktijk werd voorgesteld als preventie assistente, vroeg …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.