Home / Alle-Regiobode / Foi, foi: Janus de bok

Foi, foi: Janus de bok

Van Jan Groot Zevert heuren ik un mooi (old) verhaal dat zich vrogger argens achter Zutphen hef af espeuld. Ut geet oaver Bokkenmieje. Un heel ampart mense. Niet kwoad maar ze was niet zo bar helder. Zee lusten graag un borreltje en had gien beste geur bie zich. De vrouw had un grote geitenbok.
Bokkenmeuje was best tevreden oaver de prestaties van Janus de bok maar wat dat beest toch hef wat uut ehaald; nee doar had zee gien goeie woorden veur oaver. Zee blif nog hellig op die rotbok. De bok had wat geks edoan. Foi, foi…
Op Nieuwjoarsdag wol Mieje noa de karkdienst toe. Zee was wat gehoast noa de karke elopen. De bok had effen later kans ezeen um uut zien hok te kommen. Hee liep de weg op en was op zuuk noa zien bazinne. Bliekbaar kon hee ruuken woar ze hen was egoan want hee vond ut goeie spoor. Hoe ut noe meugelijk is ewes weet gien mense maar op un ogenblik stond de bok achter in de karke woar de misse al lang gangs was. D’r kwam nog un late karkganger binnen die old en nie’j te lange evierd had en dus an de late kante was. Hee ging zo stille meugelijk de karke in en de bok zag kans um achter um an noar binnen te glippen. De pastoor was krek op de prèèkstoel bezig met ut joaroaverzicht. Hee wol juust vertellen hoeveul paartjes d’r etrouwd waren. Dat waren d’r maar liefst tweeëndartig! Die konden aardig wat in de wiege brengen. Nieuwe parochianen! Ja, ja. Juust toen bleren de bok: mèèèèè. Grote consternatie in de karke, dat ko’j begriepen. De pastoor was kats van de wieze. Wie van zien karkgangers durven um doar tegen te sprèken? Dat was hee helemoal niet gewend. Al gauw zag hee dat ut un geitenbok was.
Bokkenmieje had meteen deur dat ut heur bok was. Ze schoat de banke uut en proberen ut beest te pakken. Maar Janus was ok niet van gisteren en liet zich niet bie de kladden griepen. Hee roazen deur de karke hen en liet onderweg royaal van zien geitenbokkeutels vallen. Ze rollen deur de middenpad hen. En Mieje maar op un draf achter de bok deur de karke. Gelukkig was un karkganger, die achterin zat, zo slim um de buutendeure lös te doen. De bok zag ut daglicht en stoaf doar op an. Hee geiselen de karke uut. Mieje krijsend d’r achter an. Ut volk in de karke maar lachen. Dat ku’j begriepen.
De pastoor leek ut helemoals niks. Alle aandach veur de preeke was vot, maar hee ging maar rap weer varder of d’r niks gebeurd was. Intussen roazen Mieje nog achter de bok an. Ut beest kon hard lopen. Pas bie de markt kon Mieje um te pakken kriegen. Zee was d’r wel un bitjen hellig umme Foi, foi wat un schande in de karke. Ut hele darp zol d’r nog heel lange oaver proaten. De buurluu zagen heur bie huus en zeien nog: “Mieje nog veul heil en zegen in ut nieje joar”. “Ja, dat zal wel”, zei Mieje, “Ut joar is goed begonnen want mien bok was al in de karke. Hee is rooms ewörden!!”.

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Un ongeluk zit in un klein huuksien, ut geluk in de rest

Lees ook

Tentoonstelling Cor Stoel in de Oranjerie

DIEREN – Cor Stoel uit Eerbeek laat in de Oranjerie in het Carolinapark in Dieren …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.