Home / Alle-Regiobode / Kerstboodschap: Geen Kerstcantate

Kerstboodschap: Geen Kerstcantate

Op een Kerstavond had ik dienst in het Psychiatrisch Ziekenhuis Coudewater. Een prachtig oud gebouwencomplex, verscholen tussen de bossen, een stukje afgelegen van de doorgaande weg naar Rosmalen. Alle vieringen in de kapel van dit Psychiatrisch Ziekenhuis waren bijzonder. Iemand kon binnenkomen op een moment dat de viering al lang begonnen was, of voortijdig weggaan als diegene vond dat het lang genoeg was geweest. Regelmatig was er sprake van duidelijke respons op het liturgisch gebeuren, of ontstond er enige heilige chaos. Alle vieringen waren oecumenisch en ook dat was een verademing in de eindeloze discussies die elders werden gevoerd, maar gelukkig niet hier.

Coudewater was in die zin een warm bad en een voorbeeld voor de kerken daarbuiten.

Traditiegetrouw werd tijdens de kerstavondviering het kind, het kindeke Jezus, in de nog lege kribbe gelegd. Een uniek moment en het was een bijzonder voorrecht als je dit als bewoner of bewoonster van Coudewater mocht doen. Die avond was Herman de uitverkorene, hij droeg het kind op handen en legde het in de kribbe. Daarna knielde hij neer en de andere aanwezigen volgden zijn voorbeeld.

Na afloop was er chocolademelk en ieder wilde het Kind even aanraken of vasthouden.

De volgende morgen was de dienstdoende koster al weer vroeg in de kapel. Hij liep naar de kerststal en keek in de kribbe, maar o hemel, de kribbe was leeg, geen Kind, geen Jezus. Jezus was zoek!

Het was alsof ik de evangelist Lucas hoorde grinniken, want in zijn evangelie is Jezus voortdurend zoek en als men Hem vindt, dan is dat meestal bij mensen waar je Hem niet direct zou verwachten.

Na drie dagen vond iemand Jezus terug in het bed van een bewoonster van Coudewater. Zij had als laatste bij de kribbe op Kerstavond Jezus niet alleen willen laten en Hem meegenomen naar haar kamer en het Kind een plaats gegeven in haar warme bed. Ze warmde zich aan dit Kind, aan Zijn levensverhaal en ze wilde op haar beurt aan dit Kind haar warmte en nabijheid schenken, bed, (bad) en brood.

Zij begreep: niet alleen in het holst van de nacht van het jaar, iedere dag van het jaar heeft dit Kind het koud. Het vraagt geen engelenzang, maar het hongert naar een beetje liefde, een beetje gerechtigheid en vrede aan deze kant van de tijd. Het hunkert naar een wereld zonder vluchtelingen-stromen, geweld en armoede, het verlangt naar een veilig en warm thuis voor ieder.

Zij begreep het teken, ons in dit Kind gegeven, en zij werd op haar beurt een teken voor ons.

Het woord en meer nog de daad, is nu aan ons.

Een ieder gezegende Kerstdagen!

Namens de Raad van Kerken Veluwezoom, Ds. Derk Floors

Lees ook

Retrospectief: Hotel Brinkhorst in Ellecom

Ellecom had in de negentiende eeuw grote aantrekkingskracht op toeristen. Vakanties speelden zich in die …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.