Home / Alle-Regiobode / Foi Foi: Kaarten

Foi Foi: Kaarten

Foi Foi: Kaarten

Ut is wel wat minder ewörden, maar toch wördt d’r nog wel flink wat af ekaart. Ut blif un gezellig spel woar veural de olderen zich goed mee kunt vermaken. In de kantines hadden ze vrogger, toen nog niet iedereen zat te loeren op dat telefoontje, altied veul schik met ut kaarten. In un kwartier wörden de kaarten in un rap tempo eschud. Vake was dat swikken. Un kort spel. Ut was meer kaarten uutdelen dan speulen. Maar de spanning zat d’r in veural als ut um geld ging.
Tegenwoordig bint d’r in bienoa alle darpen wel kaartoavonden. Veural sozen en voetbalclubs organiseert dat. Un older kaartspel is ut kruusjassen. In de olde bruune cafees zaten de darpsfiguren um de stamtoafel um bie ut kaartspel nog un lekker borreltje te nemmen. Eerst mos natuurlijk ut darpsnieuws beproat wörden. En dat was toen heel wat. De verhalen wörden elke keer mooier en spannender. Ja, vrogger gebeuren d’r heel wat meer as tegenwoordig.
Pas elejen heuren ik nog un mooi verhaal wat zich hef af espeuld in un old café in disse streek. De dochter kon nog zo mooi vertellen wat heur vader Gaitjan hef mee emaak in dat café. Zee was zelf ok op egruuid met kaarten. Bienoa elke dag kwamen de kaarten op toafel. Televisie was d’r toen nog niet en men zoch toch wat vertier. Van bridgen, zoals ze dat nu veul doet, hadden ze nog weinig eheurd. D’r waren van alle spelletjes. Iedere streek had zo niet eigen kaartspel.De namen variëren van pandoeren töt blote konten. De jeugd deed veural pesten en Zwarte Pieten (zol dat noe nog wel meugen??).
De vrouw kon mooi vertellen hoe heur vader zo kon genieten van ut kaarten in dat darpscafé. Um de toafel zaten doar de moaten die bar gek waren op un pötjen kaarten en natuurlijk op un glaasien jonge of olde kloare met suuker. Soms kwam d’r ‘s oavonds ok iemand binnenlopen die zogenaamd de hond mos uutloaten maar ut niet kon loaten um effen bie ut café an te goan. D’r was ok un kapper die zien Fikkie mos uutloaten. Doar heb ze ok heel wat mee uut evrèten. Maar doaroaver un andere keer.
Veur de kaarten zörgen altied de kastelein. Umdat de kaarten heel veul gebruuk wörden raken die soms wat versleten. De kaarters zeiden tegen Evert, de kastelein, dat ze un nieuw spel mossen hebben. Noa wat gedram kwam hee vanachter de tap vandan met un nieuw kaartspel. Ze konden noe bèter schudden en verdelen (geven). Eerst ut borreltje pruuven en dan ging ut vandan. Maar ut zat Gaitjan die oavond helemoal niet mee. Hee bleef maar verliezen. Ut kosten um flink geld en rondjes. Hee had flink de pest d’r ovaer in en wat deed Gaitjan?. Hee pakken de kaarten op en deed de kachel lös en smeet de kaarten in de vlammen. Evert zag dat en zei: “Man wat doe’j noe toch. Toch zunde, ut bint nieuwe kaarten!”. Gaitjan had zien antwoord kloar en zei: “Dat kan wel wèzen maar ut bint gien goeie kaarten, ik doe as niks verliezen. Vot d’r mee, geef maar andere kaarten”. Evert mopperen hevig, maar zien kaartmoaten lachen zich krom…

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Geluk is un tussenstation tussen te weinig en te veul…

Lees ook

Retrospectief: ‘t Tolhuis in Loenen

Retrospectief: ‘t Tolhuis in Loenen Tolgaarder is een oud beroep, dat vroeger ook in de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.