Home / Alle-Regiobode / Foi Foi: Lös…

Foi Foi: Lös…

Mo’j is heuren wat ik eheurd heb van twee keerls, ut waren vutters, die op un middag un eindjen gingen kuieren. Ze heb onderweg heel wat mee emaak en heb dat later thuus in geuren kleuren verteld. Ja, ut zal oe maar gebeuren…
De breurs gingen ’s middags op pad. Ze hadden al un tiedjen in ut bos elopen en besloaten links af te goan richting huus. Toen ze doar op un paadjen liepen heuren ze geregeld wat geroep. Ut was ok gien noodkreet, beslist niet. Ut leek meer op geroep van jongens die mekaar zochen of maar zo wat zaten te bleren in ut bos. Ut klink doar zo mooi hol en draag un bar ende weg. De keerls zeien nog tegen mekaar: ‘Wat kan dat toch wèzen, wat mot die jongeluu hier noe toch in ut bos. Ut klink ok niet van iemand die verdwaald is of zo’.
De mannen liepen maar deur maar ut roepen vonden ze toch wel un bitjen vremp. Effen later kregen ze de uutgang van ut bos in ut oge. Ze zagen wat vremds. D’r liep un peerd lös met un zadel op de rugge. ‘Dat is niet goed’, zei de ene. ‘Doar is wat an de hand. Die zal wel wèzen goan drossen toen de riejer d’r effen af was.’ Ut peerd wol ut bos in mar ze konden um nog tegenhollen. Ut beest op un draf noa de uutgang maar rennen op ut laatste moment veur de roosters af. Toevallig kwam d’r ok un vrouw met twee pony’s anlopen en die zag ut ok. Ze zei: ‘Misschien is d’r wel iemand van dat peerd af evallen en lig doar argens. Ik heuren dat roepen ok, misschien is dat wel van die persoon’. Ja, doar gaven die mannen de vrouw geliek in. Ze besloaten terugge te lopen en ondertussen flink te schrèèuwen. Nou die ene kon d’r wat van: In Eerbèèk heb ze ut roepen misschien nog kunnen heuren. Al lopende kwam d’r geluud, maar nog gien help of zo. Nog wat blèren en doar wörden ut tegengeluud starker. Effen later vonden de keerls un vrouw midden op un bospad. Kats van streek. Ze was zo alderjekes blie dat ze de mannen zag. Zee had un bonke piene. Kon de arm niet bewègen en de heup deed zeer. Bloeien uut ut oor. Lopen kon ze hoast niet meer. Ze wist nog wel dat ze van ut peerd was evallen en dat ut peerd op heur was evallen. Effen had ze niks meer eweten en was toen deur ut bos goan dwalen. Ut mobieltje had zee vergèten. De keerls hadden met heur te doen. Ok die hadden gien telefoon bie zich. Een van beien ging rap naar ut eerste huus buuten ut bos um noar heur man te bellen en de andere keerl bleef bie de vrouw die karmen van piene. De man van de peerdevrouw was gelukkig thuus en kwam effen later ut slachtoffer ophalen en ging d’r rap mee noa ut ziekenhuus. (Later bleek dat ze de arm uut de kom had en nog wat beschadegingen.) De keerls gingen toch met un goed gevuul noa huus. Ze vuulen zich krek un padvinder die un goeie doad had edoan…

Goed goan,
Martien,
de Platschriever uut Loenen

Met rot holt is ut slecht timmeren

Lees ook

Foi,foi: De verloting

Woar is de tied ebleven dat in de fabrieken de luu nog effen onder warktied …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.