Home / Eerbeek / Tobias Bos fietst 300 kilometer langs de poolcirkel

Tobias Bos fietst 300 kilometer langs de poolcirkel

EERBEEK – Op de fiets 300 kilometer afleggen in de vrieskou, door de sneeuw van Fins Lapland. Voor velen een bizar idee, voor Tobias Bos uit Eerbeek de ultieme uitdaging. Eind februari voltooide hij de Rovaniemi300, een ultramarathon voor fietsers en eindigde zelfs als vierde deelnemer en enige Nederlander.

Het begon met de aanschaf van een fatbike, een paar jaar geleden, met een heel simpele reden: “Het leek me een leuk ding. Ik ben dol op de bergen en zoek steeds naar nieuwe manieren om ze te bedwingen. Klimmend, wandelend, fietsend, het maakt me niet uit, als ik maar in de bergen ben.” Tobias is zeer ervaren alpinist en mountainbiker, onder andere instructeur bij Last Gear, en zoekt steeds weer naar een nieuwe uitdaging. “Het mooie aan extreme sporten is de combinatie van een fysieke en mentale uitdaging. Je angsten overwinnen, doorgaan als je denkt dat je niet meer kan en dan merken dat je het wèl kunt.”

Met de fatbike – een fiets met banden van zo’n 12 cm breed – in bezit, dienden zich nieuwe mogelijkheden aan. “Ik ben als eerste op de fiets de Wadden overgestoken, op een fatbike. Maar deze fiets is eigenlijk ontwikkeld voor de sneeuw en ook daar heb ik hem uitgeprobeerd. Toen kwam de Rovaniemi-marathon op mijn pad. Een spannende combinatie van fysieke uitdging en eigen verantwoordelijkheid.”
Er zat zo’n anderhalf jaar tussen het besluit om deel te gaan nemen en de wedstrijd zelf. Die tijd had Tobias ten volle benut voor zijn voorbereiding. “Die kilometers maken, dat zou me wel gaan lukken. Het ging vooral om leren omgaan met de omstandigheden. Spierkracht in mijn benen opbouwen, om door de sneeuw te kunnen fietsen en trailrunnen, omdat je soms door de sneeuwval niet eens kunt fietsen en dus al lopend je fiets voort moet duwen.” Om te leren omgaan met de weersomstandigheden – temperaturen tot -23 – ging Tobias op trainingskamp in Noorwegen. “Ik leerde hoe ik een bivak moest maken in koude omstandigheden, slapen in de open lucht. De race was volledig zelfvoorzienend, dus ik moest sneeuw smelten om te drinken en zorgen dat dat niet zou bevriezen voor mijn volgende stop.”

En toen stond hij aan de start, met 300 kilometers in het verschiet. De Rovaniemi Ultramarathon voert over weinig gebruikte bospaden die voor de houtkap worden gebruikt, sneeuwscootersporen en bevroren rivieren. “De eerste 150 kilometer kwam ik af en toe nog mensen tegen, daarna reed ik helemaal alleen. Ik heb zo’n 30 uur niemand gezien. Dat is best pittig, zeker als het even niet zo lekker gaat. Dan voel je je heel klein in die overweldigende natuur. Aan de andere kant, als het goed gaat, je kijkt over een bevroren meer en 6 kilometer in de omtrek is niemand te zien, dan denk je: ja, dit is mijn meer!”

Hoewel er onderweg genoeg tijd is om van de prachtige omgeving te genieten, is Tobias vooral bezig met praktische zaken. “Ik ontwikkelde snel een eigen ritme. Eens in de drie, vier uur stopte ik om sneeuw te smelten voor drinkwater en om een warme maaltijd mee te koken. Daarnaast at en dronk ik elk half uur iets om mijn energie op peil te houden en de man met de hamer voor te blijven. Daarnaast moest ik me op bepaalde punten, ongeveer om de 10 kilometer, per GPS melden bij de wedstrijdleiding, zodat ze wisten dat ik in orde was. Omdat je voor jezelf moet zorgen, moet je de hele race heel geconcentreerd blijven. Als ik over de Loenermark ren en mezelf stuk loop, is dat niet erg. Ik kom wel weer thuis. Daar was dat wel even anders. Ik moest zuinig zijn op mijn energie, zorgen dat ik door kon blijven gaan.”

De laatste 20 kilometer voeren over de bevroren rivier terug naar het startpunt in Rovaniemi. “Ik zag van veraf al de lampjes op de brug, vanaf dat punt moest ik nog 8 kilometer. Maar ik rook de stal en ben toch nog even gaan knallen, waarbij ik uiteindelijk toch nog over mijn grenzen ging. Ik was kapot toen ik over de finish kwam. Uiteindelijk bleek dat ik als vierde was gefinished en dat ik een mooie prestatie heb geleverd, maar dat drong op dat moment eigenlijk niet tot me door.” Tobias startte weliswaar met twee andere Nederlanders, maar wist als enige de tocht de volbrengen.

Anderhalf jaar voorbereiding komt in 2 dagen en 13 uur racen tot een eind. Een veelgestelde vraag: en nu? Tobias heeft een eventuele nieuwe uitdaging al in zijn hoofd. “De Idatarod Trail is een 350 mijl lange ultramarathon door Alaska. Door te finishen in de Rovaniemi300 zou ik mee mogen doen, maar daar moet ik eerst nog maar eens goed over nadenken. Niet alleen is de afstand langer, ook de kou is veel extremer, tot wel -40. Toch lijkt het me prachtig en ik kan het vast, maar het vergt erg veel tijd en ik heb ook nog een baan en een gezin. Maar wie weet, hij staat wel op mijn bucketlist.”

 

Lees ook

Succesvol bedrijvenvoetbaltoernooi

EERBEEK – Eerbeekse Boys hield het eerste weekend van juni het jaarlijkse bedrijvenvoetbaltoernooi. Onder gunstige …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.