Home / Dieren / Roelof Poelarends veertig jaar in de crosswagen

Roelof Poelarends veertig jaar in de crosswagen

DIEREN – Al veertig jaar lang is Roelof Poelarends uit Dieren op de crossbaan te vinden en hij weet nog niet van ophouden. De spanning op de baan blijft hem lokken. Ook in het afgelopen weekend reed hij prima bij de Europokalwedstrijden in de Veldhuizen in Loenen, maar kwam hij niet in de top terecht.

Poelarends is met zijn 69 jaar veruit de oudste crosser. Kort na de oprichting werd hij lid en hij is de Loenense club altijd trouw gebleven. In de beginjaren was hij druk met sleutelen aan de kevers. Regelmatig de power van de Volkswagens wat opvoeren. Hij kwam in contact met Kees Jonkers, die het later nog ver zou brengen in de autocrosssport. Samen bouwden ze een sprinter. Maar het samen doen beviel Poelarends niet zo. Hij besloot een jaar later zelf een sprinter te bouwen. Hier haalde hij goede resultaten mee. In die tijd was de klasse-indeling nog in een B- en Superklasse. Hij won er vele prijzen mee.

De cross-sport is een dure hobby en ook de echtgenoot moet er mee instemmen dat er veel gezinsgeld aan wordt besteed. Hiermee had Poelarends geluk, want zijn vrouw Peetje was ook bezeten van deze sport. Zij reed ook verschillende jaren in de vrouwenklasse die toen nog bestond. Helaas kreeg zij op een cross een ongelukje, maar hield er toch geen problemen aan over. “Gelukkig is alles weer goed gekomen”, vertelt Poelarends, “maar na die tijd heeft zij zelf niet meer gereden. Zij gaat wel vaak mee en leeft nog volop mee met de wedstrijden die ik jaarlijks rij. En dat zijn er nog heel wat. Niet alleen NK en Eurpokal-wedstrijden, maar ook Ramo-regiowedstrijden. Die uitdaging kan ik niet missen. Het blijft een machtig mooie sport.”

Het Loenens Autoteam vindt Poelarends een prima club, waar hij zich altijd thuis heeft gevoeld. Een vereniging die kan rekenen voor de Europokalcross op zo´n honderd vrijwilligers. Voor zo´n cross moet er erg veel gebeuren. Poelarends: “Je houdt het niet voor mogelijk hoeveel geld er gemoeid is met zo´n internationale cross. Alles moet op rolletjes lopen. De eisen en voorschriften worden steeds meer. Dat benauwt me wel eens. Want mijn sprinter moet ik ook steeds aanpassen. Maar ik geef het niet zomaar op. Ik blijf fanatiek voor deze sport die me jong houdt`.

Poelarends was voor zijn pensionering werkzaam bij een loonbedrijf in Laag-Soeren. Hij kan goed met trekkers omgaan en de club maakt hier dankbaar gebruik van op het circuit. Poelarends: “Al jaren werk ik met de trekker op de baan. Na de wedstrijden alles weer gelijk maken. Een grote klus, waarvoor je de mensen en materiaal moet hebben. We zijn blij dat Mechanisatiebedrijf Te Winkel uit Brummen maar liefst tien trekkers beschikbaar heeft gesteld. Dat scheelt de club flink in de kosten. Na de cross maak ik het terrein ook weer gelijk. Dat moet allemaal gebeuren”.

Het crossen zit ook duidelijk in de genen van de nazaten van Poelarends. Zijn zoon Jan heeft ook een flink aantal jaren bij de LAT gereden, maar stopte er mee omdat deze hobby hem toch te kostbaar werd. Maar zijn zonen, die vaak meegingen naar de cross, wilden het ook graag proberen. De kleinzonen Jimmy en Joey mochten meedoen in de juniorklasse en doen het beiden erg goed. Opa is beretrots op zijn zonen. De oudste, Jimmy, rijdt al veel in Duitsland en zit vaak in de top. Volgens Poelarends is daar nog wel een leuk bedrag als prijzengeld mee te verdienen. Als Opa helpt hij de jongens waar het kan. Meestal gaat hij ook mee als de jongens ergens moeten rijden”. – foto: Martien Kobussen

Lees ook

Grootse theaterdienst

DIEREN – Wat gebeurt er als je één genereuze generaal, twee stoere soldaten, twee invloedrijke …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.