Home / Velp / Fleur Eimers: ‘Er zit veel in, maar ik ben er nog lang niet’

Fleur Eimers: ‘Er zit veel in, maar ik ben er nog lang niet’

VELP – Op 21 november wordt de Burgemeester de Bruinprijs weer uitgereikt. Deze gemeentelijke aanmoedigingsprijs voor aankomend en veelbelovend talent in een kunstzinnige discipline, gaat dit jaar naar de in Velp geboren Floor Eimers (19).

Floor begon op haar vierde met klassiek ballet, heeft de Balletacademie in Den Haag doorlopen en is sinds enkele maanden werkzaam bij het Nationale Ballet. Het juryrapport is vol lof over de jonge ballerina: “Wij vinden Floor dynamisch, met een mooie uitstraling en presentatie, en technisch van hoog niveau. De jury is diep onder de indruk en het lijdt voor ons geen twijfel, dat Floor een groot danseres kan worden.” Een van de juryleden verzucht zelfs: “Zo’n talent zie je ‘once in a life time’. Zij heeft de potentie een echte prima ballerina te worden.” Wij spraken met de prijswinnares.

Wat betekent de prijs, waaraan een bedrag van tweeduizend euro is gekoppeld, voor de jonge professional? Floor reageert opgetogen: “Ik vind het helemaal te gek! Het is een geweldige boost, een opsteker! Het is altijd fijn om erkend en gewaardeerd te worden, juist ook door mensen uit je geboortedorp. De nominatie kwam heel onverwacht, omdat ik al een hele tijd niet meer in Velp woon. En tweeduizend euro is voor mij als beginnende beroepsbeoefenaar zovéél geld! Het is een mooi éxtra bedrag naast mijn salaris, dat ik ga sparen voor een goed doel. Voor workshops en masterclasses – in dit vak ben je nooit uitgeleerd.”

Floor ontving al meerdere blijken van erkenning; weet ze van zichzelf dat ze ‘goed’ is? Floor: “Op school hoorde ik natuurlijk wel dat ik getalenteerd ben. En dat ik ben aangenomen bij het Nationale Ballet zegt ook veel. Ik heb best door dat ik ‘niet slecht’ ben, maar ik ben er nog lang niet. Er zit nog zoveel meer in wat er nog uit moet komen. Dat heeft tijd nodig, en hard werken.” Over haar toekomst zegt ze: “Mijn droom, mijn doel is eerste solist te worden bij het Nationale Ballet. Dit gezelschap heeft een breed repertoir van klassiek, neo-klassiek en modern; al die verschillende technieken spreken me aan. Maar hoe het zal gaan? Naast hard werken en jezelf laten zien, moet je ook hopen op kansen. Welke plekken komen er vrij bij het gezelschap? Ben ik het type dat ze zoeken? Dat zijn factoren waar ik zelf geen invloed op heb.” Qua ‘type’ is Floor zeker gunstig gebouwd: mooie lengte (“Ik ben 1.74 meter en op spitzen tien centimeter méér”), grote ‘uitdraaimogelijkheden’, lenig en met ‘een bepaalde lijn in de lichaamsbouw’ die voor het klassieke repertoire vaak gewenst wordt. Een jurylid zegt over haar: “Ze heeft een souplesse en een sierlijkheid die zelfs opvalt tussen gevorderde dansers. Daarnaast is ze sterk: ze maakt sprongen die je niet voor mogelijk houdt. Haar bewegingen hebben iets betoverends, iets poëtisch. En ze heeft een groot inlevingsvermogen, zeker gezien haar leeftijd.” Floor relativeert kalm op al die lof: “Ik heb geluk met mijn lichaamsbouw, maar die aanleg moet ik door veel te trainen wel ontwikkelen. En dat inlevingsvermogen wordt naar mijn idee in al die dansprogramma’s op tv sterk overdreven. Je speelt een ról, je acteert, je beeldt iets uit. Je hebt geen drama nodig om drama te laten zien. Dat is met de jaren te leren, door lessen, door het te doen en door naar meer ervaren dansers te kijken. Aan je overleden kat denken en elke voorstelling huilen vind ik juist niet professioneel. Ik ben vrij nuchter, ja. Daar sta ik om bekend.”

Het wonderschone beroep van danser is bijzonder zwaar. “Ik dans zes dagen per week, van elf tot elf, wel met lange pauzes. Van elf tot vier zijn er repetities, van acht tot elf een voorstelling,” licht Floor toe. Moet je er veel voor nalaten? “Uitgaan, alcohol drinken. Dat deed ik wel af en toe tijdens de opleiding; nu niet meer. Maar ik mis het niet. Ik krijg er zóveel voor terug! De meeste leeftijdsgenoten staan anders in het leven dan ik, maar dat is prima. Ik ben door alle discipline waarschijnlijk vroeg volwassen geworden; ik heb de puberteit overgeslagen, denk ik. Vanaf mijn negende reisde ik elke dag op en neer naar Den Haag, vanaf mijn dertiende woonde ik in een gastgezin. De school voedt je op met discipline: ‘niet zeiken, maar doen’. Het is hard werken, maar het is me gelukt.” Het enige minpunt aan haar school- en beroepskeus vindt Floor dat ze geen normale jeugd meemaakte met haar (oudere) broer. “We hebben wel een heel goede band. We sms’en en telefoneren heel veel.”

Op 21 november zal Floor na de prijsuitreiking in schouwburg Theothorne in Dieren een pas de deux dansen. Iedereen die met eigen ogen dit veelbelovende talent wil zien dansen, is welkom. Aanvang 20.00 uur.
 

Lees ook

Omroep Gelderland helpt Unisono Velp

VELP- Harmonie Unisono verkeert in nood. Het orkest wil graag extra muzikanten om het orkest …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.