Home / Eerbeek / Directeur Woningstichting Eerbeek vertrekt na zeventien jaar

Directeur Woningstichting Eerbeek vertrekt na zeventien jaar

EERBEEK – Toen Anneke van Stokrom begon als directeur van de Woningstichting Eerbeek, had haar voorganger er zeventien jaar volgemaakt. “Hoe houdt hij het uit”, dacht ze. Dinsdag nam zij zelf afscheid, eveneens na zeventien dienstjaren.

“Het waren zeventien heel afwisselende jaren”, vertelt Anneke van Stokrom in haar kantoor aan de Stuyvenburchstraat in Eerbeek. “Er verandert zoveel. Onze woonwensen zijn anders dan zeventien jaar geleden, onze ideeën over het inrichten van een wijk zijn anders en de bevolking is anders opgebouwd. Sommige veranderingen gaan snel, andere projecten duren jaren.” Van Stokrom neemt de wijk Eerbeekse Enk als voorbeeld. De wijk gaat op de schop: oude woningen worden gesloopt en maken plaats voor nieuwe. “Er staan nu typische arbeiderswoninkjes van net na de oorlog. Als je destijds twee slaapkamers had, was het goed. De douche is er later, in de jaren zestig bij aangebouwd en was voor de toenmalige bewoners een ongekende luxe. De huizen voldoen niet meer aan de eisen van deze tijd. Een slaapkamer is niet meer alleen een ruimte om te slapen, maar is een volwaardige verblijfsruimte. Daarbij is er nu meer vraag naar woningen voor kleine huishoudens en senioren.”

De meeste mensen hebben met de Woningstichting te maken als zij een huis huren. Dit huis wordt door de Woningstichting aangeboden en onderhouden, maar de stichting doet veel meer. “We zijn ook betrokken bij nieuwbouwprojecten”, vertelt Van Stokrom. “Zo ben ik blij dat er nu iets op het Nuon-terrein is gerealiseerd, daar zijn we tien jaar mee bezig geweest”. De scheidend directeur noemt ook de nieuwbouw op de locatie van de Beekkerk. “De invulling van die plek is heel bijzonder gegaan, door middel van een wedstrijd. Omwonenden
konden met een architect een ontwerp maken en het winnende ontwerp wordt ook echt uitgevoerd.” Het Centrumplan Eerbeek ziet Van Stokrom niet meer gerealiseerd. “Hier ben ik toch de afgelopen twee, drie jaar wel heel druk mee geweest. Ik denk nog steeds dat het een prachtig centrum kan worden, maar dat maak ik, vanuit mijn baan althans, niet meer mee. Wel leuk is dat er nu wordt gestart met appartementen aan de Loenenseweg, ik zie dat als een aanzet tot het Centrumplan. Wat ik ook jammer vind, is dat we niet mogen beginnen met het plan Nimmerdor in Laag-Soeren. Er wordt door omwonenden fel geprotesteerd, maar dat begrijp ik ook wel. We moeten ook niet ineens honderd woningen bouwen, maar als we het geleidelijk, in een rustiger tempo aanpakken, denk ik dat het plan nog niet afgeschreven hoeft te worden.”

Bijzonder is ook de bijdrage die Woningstichting Eerbeek heeft geleverd aan de realisatie van het Kulturhus in Laag-Soeren. “Op zich hebben we in Eerbeek genoeg te doen, maar we hebben van Vivare wat woningen overgenomen in Laag-Soeren. Toen de Dorpsvereniging ons benaderde met de vraag of we belangstelling hadden om mee te doen in een Kulturhus, hadden we daar wel oren naar. Niet alleen als verhuurder, maar vooral om de leefbaarheid in het dorp te vergroten. Een mooi dorpshuis en goede school zijn een stimulans voor het dorp.” Overigens is de verhuur van dit soort gebouwen een heel andere tak van sport, maar wel een dankbare. Zo is Woningstichting Eerbeek dus eigenaar van het schoolgebouw in Laag-Soeren. Ook het verzorgingscentrum in Eerbeek is eigendom van de stichting. “Het geeft de mensen die daar werken zorg uit handen. Ze hebben geen omkijken naar onderhoud en beheer van het gebouw, dat regelen wij. Zij kunnen zich richting op hun eigenlijke werk: zorg en onderwijs.” Een Kulturhus in Eerbeek ziet Van Stokrom zeker zitten, maar dan moeten zich wel de juiste partijen melden. “De huur moet de investering wel dekken. Wij faciliteren alleen het gebouw, het moet niet zo zijn dat we indirect organisaties subsidieëren. Maar als er zich genoeg gebruikers melden, kan dat Kulturhus er wel eens komen.”

Na zeventien jaar zegt Anneke van Stokrom het Eerbeekse vaarwel, tijd om met pensioen te gaan. Spijt van die zeventien jaar in hetzelfde dorp heeft ze absoluut niet. “Ik ben een echt dorpenmens en geniet van het sociaal leven dat er is. Ik ben echt een sociaal dier en heb in de afgelopen jaren ook geprobeerd de individuele bewoners te blijven zien en dat kan in een klein dorp. En aan de andere kant was er toch ook genoeg uitdagends te doen, dus ik heb me zeker niet verveeld.”

 

Lees ook

Succesvol bedrijvenvoetbaltoernooi

EERBEEK – Eerbeekse Boys hield het eerste weekend van juni het jaarlijkse bedrijvenvoetbaltoernooi. Onder gunstige …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.