Arrogant en regentesk

Wat was er een geharrewar de afgelopen weken over het afvalbeleid in Doesburg. De betrokken wethouder, nog wel van de Stadspartij, de partij die de overheid dichter bij de burger wilde brengen, communiceerde slecht en vergat de wijkraden in te lichten en overleg te plegen. Ook het college en zelfs de gemeenteraad hadden verzuimd hem te attenderen op het bestaan van de wijkraden.
Drie containers achter het huis, welke éénmaal in de drie weken zouden worden geledigd, je zou er, met de zomermaanden in het vooruitzicht, niet aan moeten denken.
In de Raadsvergadering van afgelopen donderdag zou de beslissing vallen en dus belangstellend als we zijn, daar maar eens een kijkje genomen. Meerderen hadden dezelfde gedachte en dus was het gezellig druk op de publieke tribune. Het werd een zoetsappige bijeenkomst waarin van enig dualisme, zoals de wetgever dat in de nieuwe gemeentewet wilde, geen enkele sprake was.
De burgemeester liet een pakket zien met honderden handtekeningen van ongeruste Doesburgers, maar tot mijn verwondering kreeg de verpakking met een mooi rood lint meer aandacht dan de inhoud en werd het verder voor kennisgeving aangenomen.
Natuurlijk was er veel commentaar op de wethouder, maar toen deze verklaarde de wijkraden volkomen vergeten te hebben, werd deze aimabele man door iedereen over zijn bol gestreken en was een ieder verbaasd over zijn eerlijkheid en voor je het wist was het voorstel aangenomen.
Complimenten voor het CDA, die tenminste nog poogden de beslissing uit te stellen tot de volgende maand, zodat de wethouder nog de gelegenheid zou hebben met de wijkraden te praten, maar dit werd met grote meerderheid (13-2) tegen gestemd. Voortdurend werd gesproken over evalueren, als een soort zoethoudertje, maar nooit met wie en wanneer; bovendien is de ervaring dat van de evaluaties bij de gemeente niets terecht komt.
En de wijkraden dan… zij waren de grote verliezers, en mijn vraag is: hoe houd je deze mensen, die zich pro deo inzetten voor de burgerij, nog gemotiveerd? Het gaat mij niet zozeer om de inhoud van het afvalbeleid, maar wel om de procedure en daarin verdient de gemeente Doesburg een dikke onvoldoende.
Reden dat ik dit stuk schrijf, is dat ik vind dat onze stad trots mag zijn op de wijkraden, die de afgelopen tijd hebben bewezen dat ze een uitstekende schakel zijn tussen Gemeente en bevolking en nu niet als grof vuil aan de kant gezet mogen worden.
Mijn voorstel zou daarom zijn: Gemeente Doesburg, wees moedig en trek het voorstel terug en pleeg alsnog overleg met de Wijkraden en neem dan een beslissing op de Raadsvergadering van februari; geeft structuur aan de evaluaties en ga dan over tot de orde van de dag.

Herman Gorter, Doesburg